அடர்ந்த பச்சைப்பசேல் என்ற காட்டின் ஓரத்தில், ஒரு சிறிய முயல் குடும்பம் வசித்து வந்தது. அந்தப் பகுதியில் பல வேட்டை விலங்குகள் இருந்ததால், முயல் தம்பதியினர் தங்கள் குட்டிகளுக்குப் பாதுகாப்பு குறித்த விஷயங்களை மிகவும் கவனமாகப் போதிப்பார்கள்.
ஒரு காலை வேளையில், தந்தை முயல் உணவு தேடக் கிளம்பும் முன், தன் குட்டி முயலிடம் ஒரு ரகசியச் சைகையைப் பற்றிச் சொன்னான். "குட்டி முயலே, நாம் வீட்டில் இருக்கும்போது யாராவது கதவைத் தட்டினால், நீ உடனே கதவைத் திறக்கக் கூடாது. முதலில், 'காட்டுப் பூக்கள் பூக்கின்றனவா?' என்று கேட்டுவிட்டு, அதற்குப் பதிலாக 'ஆம், மணம் வீசுகிறது!' என்று பதில் வந்தால் மட்டுமே கதவைத் திறக்க வேண்டும்" என்று எச்சரித்தான்.
ஆனால், ஒரு புத்திசாலித்தனமற்ற நரி புதருக்குப் பின்னால் மறைந்து நின்று இதைக் கேட்டுவிட்டது. தந்தை முயல் சென்றதும், நரி மெதுவாகத் தந்திரமாக கதவைத் தட்டியது.
குட்டி முயல் பயப்படாமல், "யார் அது?" என்று கேட்டது. நரி, தந்திரமாக, "காட்டுப் பூக்கள் பூக்கின்றனவா?" என்று கேட்டது. உடனே நரி, அந்த ரகசியப் பதிலைத் தெரிந்து வைத்திருந்ததால், "ஆம், மணம் வீசுகிறது!" என்று கூறிவிட்டது.
குட்டி முயல் ஒரு நிமிடம் யோசித்தது. அதன் பெற்றோர்கள் கற்றுக்கொடுத்த பாடங்கள் அதன் நினைவில் வந்தன. "உன் குரல் மிகவும் கரடுமுரடாக இருக்கிறது! மேலும், கதவின் இடுக்கில் உனது கூர்மையான நகங்கள் தெரிகின்றனவே! நீ ஒரு நரி அல்லவா?" என்று சத்தமாகக் கேட்டது.
நரி அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனது. அது தன் தவறை உணரும் முன்பே, குட்டி முயல் மேலும் ஒரு தந்திரத்தைச் செய்தது. "அம்மா! அப்பா! சீக்கிரம் வாருங்கள்! காட்டின் அரசன் சிங்கம் இப்போது இங்கே வந்துவிட்டான்!" என்று அலறியது.
சிங்கத்தின் பெயர் கேட்டதும், நரிக்கு பயம் வந்துவிட்டது. அது தன் உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள அங்கிருந்து மின்னல் வேகத்தில் ஓடி மறைந்தது. குட்டி முயலின் புத்திசாலித்தனத்தால் அந்த குடும்பம் தப்பியது.
பாடம்
அச்சம் கொள்ளாமல் விழிப்புணர்வுடன் இருந்தால் ஆபத்திலிருந்து தப்பிக்கலாம்.