ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕரிகಾಲ ಎಂಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಸಿಂಹವಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಕಾಡಿನ ರಾಜನಾಗಿದ್ದ ಕரிகಾಲನಿಗೆ ಈಗ ಬೇಟೆಯಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಕರಿಯು ಒಂದು ತಂತ್ರ ರೂಪಿಸಿದನು.
ಅವನು ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆದು, "ನಾನು ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮುಂದಿನ ಕಾಡಿನ ರಾಜನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲು ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಯಾರು ಸರಿಯಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರೇ ಮುಂದಿನ ರಾಜ!" ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು.
ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ರಾಜನಾಗುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಕರಿಸಾಲನ ಗುಹೆಯ ಕಡೆಗೆ ಬಂದವು. ಆದರೆ ಕರಿಸಾಲನು ರಾಜನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದನು. ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಬರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಅವನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಿಡಿದು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದನು. ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಹೋದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಹೊರಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ.
ಒಂದು ದಿನ ಗಿರಿ ಎಂಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ನರಿ ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಗುಹೆಯ ಬಳಿ ಬಂದಿತು. ಕರಿಸಾಲನು ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, "ಬಾ ನರಿಯೇ! ಒಳಗೆ ಬಾ, ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸು," ಎಂದು ಕರೆದಿತು.
ಗಿರಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧವಾದಾಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಿಂತಿತು. ಅದು ಗುಹೆಯ ದಾರಿಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿತು. "ಮಹಾರಾಜರೇ! ನಿಮ್ಮ ಸ್ಪರ್ಧೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಒಂದು ಅನುಮಾನವಿದೆ. ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಹೋದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟಿವೆ, ಆದರೆ ಗುಹೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದ ಯಾವುದೇ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ!"
ಸಿಂಹದ ತಂತ್ರ ಗಿರಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಕರಿಸಾಲನು ಏನೂ ಹೇಳುವ ಮೊದಲೇ ಗಿರಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಹೋಯಿತು. ಗಿರಿ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಯೂ ಆ ತಂತ್ರಗಾರ ಸಿಂಹದ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ.
Moral
ತಂತ್ರದಿಂದ ಇತರರನ್ನು ವಂಚಿಸುವವರು ಒಂದು ದಿನ ತಾವೇ ಸಿಕ್ಕಿಬೀಳುತ್ತಾರೆ.
