ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯ ಸಮೀಪದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ರವಿ ಎಂಬ ಕಳ್ಳನಿದ್ದನು. ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿ ಪಕ್ಕದ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದಾದ ಕಂಚಿನ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಕಂಡನು. 'ಇದನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದರೆ ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ!' ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡು ಆ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದನು.
ರವಿ ಕಾಡಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಡೆಯುವಾಗ, ಅದು 'ಡಿಂಗ್... ಡಾಂಗ್...' ಎಂದು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಶಬ್ದದಿಂದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಸಿಂಹವೊಂದು (ಹುಲಿ) ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಿತು. ಕೋಪಗೊಂಡ ಪ್ರಾಣಿ ರವಿಯ ಹಿಂದೆ ಓಡತೊಡಗಿತು. ಭಯಗೊಂಡ ರವಿ, ಗಂಟೆಯ ಭಾರದಿಂದಾಗಿ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ, ಗಂಟೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಓಡಿ ಹೋದನು.
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದು ಕೋತಿಗಳ ಗುಂಪು ಬಂದಿತು. ಅವು ಗಂಟೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಆಸೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ತಟ್ಟತೊಡಗಿದವು. ಆ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಕೋತಿಗಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ಒಂದು ಕೋತಿ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹಳ್ಳಿಯ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಮರದ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿತು. ಕೋತಿಗಳು ದಿನವಿಡೀ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಬಾರಿಸುತ್ತಾ ಆಟವಾಡತೊಡಗಿದವು. ಈ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ತುಂಬಾ ಭಯಪಟ್ಟರು.
ಜನರು ರಾಜನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ದೂರು ನೀಡಿದರು. ಈ ಶಬ್ದವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವವರಿಗೆ ಬಹುಮಾನ ನೀಡುವೆ ಎಂದು ರಾಜನು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಆಗ ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಒಬ್ಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಅಜ್ಜಿ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದರು. ಕೋತಿಗಳು ಗಂಟೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ಒಂದು ಉಪಾಯ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಶೇಂಗಾ ತಂದು ಒಂದು ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಮಲಗಿ ನಿದ್ರಿಸುವಂತೆ ನಟಿಸಿದರು.
ಹಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆಗೆ ಕೋತಿಗಳು ಮರದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದವು. ಗಂಟೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕೋತಿಯೂ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟು ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಲು ಬಂದಿತು. ತಕ್ಷಣವೇ ಅಜ್ಜಿ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಓಡಿ ಬಂದರು. ಅಜ್ಜಿಯ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದ ರಾಜನು ಅವರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಬಹುಮಾನ ನೀಡಿದನು.
Moral
ಶಕ್ತಿಗಿಂತ ಯುಕ್ತಿ ಮೇಲು.
