புத்திசாலி பாட்டியும் குரங்குத் திருடனும்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாரி என்ற ஒரு பேராசை பிடித்த மனிதன் வாழ்ந்து வந்தான். அவனுக்குத் தன் உழைப்பில் வாழப் பிடிக்கவில்லை; எப்போதும் மற்றவர்களிடம் இருந்து எதையாவது திருடிப் பிழைப்பதே அவனது வழக்கம். ஒரு நாள், கிராமத்துத் கோவிலில் இருந்த ஒரு பெரிய வெண்கல மணியைப் பார்த்தான். 'இதை விற்றால் ஒரு மாதம் நான் கவலைப்படாமல் இருக்கலாம்!' என்று எண்ணி, அந்த மணியைத் திருடினான்.

மாரி அந்த மணியைத் தூக்கிக்கொண்டு காட்டுப் பாதையில் வேகமாக நடந்தான். அவன் நடக்கும்போது, அந்தப் பெரிய மணி 'டிங்... டாங்...' என்று சத்தமிட்டது. அந்தச் சத்தம் காட்டுக்குள் ஆழமாகத் தூங்கிக்கொண்டிருந்த ஒரு பெரிய புலியின் தூக்கத்தைக் கெடுத்தது. கோபமடைந்த புலி, சத்தம் வந்த திசையை நோக்கிப் பாய்ந்து வந்தது. மாரி பயந்து நடுங்கினான். மணியின் பாரமும் அதன் சத்தமும் அவனைப் புலியிடமிருந்து தப்பிக்க விடாமல் தடுத்தன. இறுதியில், மணியைக் கீழே போட்டுவிட்டு அவன் உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ளக் காட்டுக்குள் ஓடி மறைந்தான்.

அப்பொழுது அந்தப் பாதையில் ஒரு குரங்கு கூட்டம் வந்தது. தரையில் கிடந்த மணியைப் பார்த்த குரங்குகள், அதைத் தட்டிப் பார்த்தன. அந்தச் சத்தம் அவர்களுக்குப் பிடித்திருந்தது. ஒரு குறும்புக்கார குரங்கு மணியைத் தூக்கி ஒரு பெரிய மரத்தின் உச்சியில் கொண்டு சென்றது. மற்ற குரங்குகளும் சேர்ந்து அந்த மணியைத் தாங்கிச் சென்றன. அந்த மரம் கிராமத்திற்கு மிக அருகில் இருந்ததால், குரங்குகள் விளையாட்டாக மணியைத் தட்ட마다 ஊர் மக்கள் தூக்கத்திலும் விழிப்பிலும் பயந்து நடுங்கினார்கள்.

ஊர் மக்கள் அனைவரும் பயந்து போய் மன்னரிடம் முறையிட்டனர். 'மன்னா, காட்டில் இருந்து விசித்திரமான சத்தம் கேட்கிறது, எங்களால் நிம்மதியாக இருக்க முடியவில்லை!' என்றார்கள். மன்னன், 'யார் அந்தச் சத்தத்தை நிறுத்துகிறார்களோ, அவர்களுக்குப் பெரும் பரிசு வழங்கப்படும்' என்று அறிவித்தான்.

அப்போது அந்த ஊரில் இருந்த ஒரு வயதான பாட்டி, மிகவும் புத்திசாலி. அவர் பயப்படாமல் காட்டுக்குச் சென்றார். குரங்குகள் மணியுடன் விளையாடுவதைக் கண்ட அவர், ஒரு யோசனை செய்தார். அவர் சந்தைக்குச் சென்று ஒரு கூடையில் நிறைய இனிப்பான பழங்களையும் வேர்க்கடலையையும் வாங்கிக் கொண்டு வந்தார். குரங்குகள் இருக்கும் மரத்தடியில் அந்தப் பழக் கூடையை வைத்துவிட்டு, அப்படியே படுத்துத் தூங்குவது போல நடித்தார்.

பழங்களின் வாசனை வந்ததும், குரங்குகள் மெதுவாக மரத்திலிருந்து இறங்கி வந்தன. மணி வைத்திருந்த குரங்கு கூட கீழே இறங்கி, மணியைத் தரையில் வைத்துவிட்டு ஒரு பழத்தை எடுக்க முயன்றது. சரியாக அந்த நேரத்தில், பாட்டி மின்னல் வேகத்தில் எழுந்து மணியைத் தூக்கிக்கொண்டு கிராமத்திற்குத் திரும்பினார். குரங்குகள் பழங்களைச் சாப்பிடுவதில் மூழ்கியிருந்ததால் அவரைக் கவனிக்கவில்லை. பாட்டியின் புத்திசாலித்தனத்தைப் பாராட்டிய மன்னன், அவருக்குப் பொன்னும் பொருளும் பரிசாக அளித்தார்.

பாடம்

பயத்தை விடப் புத்திசாலித்தனமே பெரிய பிரச்சனைகளைத் தீர்க்கும்.