ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲಿನಲ್ಲಿ ಕುರಿಗಳ ಒಂದು ಹಿಂಡು ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಹಿಂಡಿನ ನಾಯಕ ವಯಸ್ಸಾದ ಮತ್ತು ಬಹಳ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಕುರಿ. ಮಳೆಗಾಲವು ಹತ್ತಿಬರುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಕುರಿಗಳು ತಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಅಂದರೆ ಒಣ ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದವು.
ಒಂದು ದಿನ, ಒಂದು ಕಾಡು ಮೇಕೆ ಆ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಧಾನ್ಯಗಳ ರಾಶಿ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದು ಕುರಿಗಳ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ತುಂಬಾ ಧಾನ್ಯಗಳಿವೆ, ನನಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೊಡಿ' ಎಂದು ಕೇಳಿತು. ನಾಯಕ ಕುರಿ ಶಾಂತವಾಗಿ, 'ಕ್ಷಮಿಸು ಗೆಳೆಯಾ, ಮಳೆಗಾಲ ಬರಲಿದೆ, ನಮ್ಮ ಮರಿಗಳಿಗಾಗಿ ನಾವು ಈ ಆಹಾರವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕಾಡು ಮೇಕೆ ಕೋಪಗೊಂಡು, 'ನೀವು ನನಗೆ ಧಾನ್ಯ ಕೊಡದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನಾದ ತೋಳವನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ! ಅವನು ಬಂದು ನಿಮ್ಮ ಹಿಂಡನ್ನೇ ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತಾನೆ!' ಎಂದು ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿತು.
ಆದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ನಾಯಕ ಕುರಿ ಎದೆಯೊಡ್ಡಿ ನಿಂತಿತು. ಅದು ಹೇಳಿತು, 'ಗೆಳೆಯಾ, ನೀನು ತೋಳವನ್ನು ಕರೆದರೂ ಅಥವಾ ಕರೆದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಒಂದು ದಿನ ತೋಳ ನಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರಲೇಬೇಕು. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಬೆದರಿಕೆಗೆ ಹೆದರಿ ನಾವು ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ಮುಂದೆ ನಮಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಮಗೆ ಭಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.'
ತನ್ನ ತಂತ್ರ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಕಾಡು ಮೇಕೆ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಯಿತು. ನಾಯಕನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಕುರಿಗಳ ಹಿಂಡು ಸುಕ್ಷೇತವಾಗಿತ್ತು.
Moral
ಭಯಪಡದೆ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದರೆ ಸಂಕಷ್ಟದಿಂದ ಪಾರಾಗಬಹುದು.
