ಹಸಿರು ಹೊಲಗದ್ದೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಒಂದು ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕದಿರ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಕದಿರ್ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಅಜ್ಜ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, "ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಗಳಿಸಿದ ಸಂಪತ್ತು ಶಾಶ್ವತ, ಆದರೆ ಸುಲಭ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸಂಪತ್ತು ನೆರಳಿನಂತೆ."
ಒಂದು ದಿನ ಕದಿರ್ ತನ್ನ ಕುರಿಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಒಂದು ಹಳೆಯ ಆಲದ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಏನೋ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಅದು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ನೀಲಿ ಕಲ್ಲಿಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣ, ಮರವು ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿತು, "ಮಗು, ಇದು ಮಾಯಾ ಕಲ್ಲು. ನಿನ್ನ ನಿಜವಾದ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ನೀ ಕೇಳಿದರೆ, ಅದು ನಿನಗೆ ನೀಡುತ್ತದೆ."
ಕದಿರ್ ಒಬ್ಬ ಸರಳ ಹುಡುಗನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅನಗತ್ಯ ಐಷಾರಾಮಿಗಳ ಮೇಲೆ ಆಸೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಆ ಕಲ್ಲನ್ನು ಮನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದನು. ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ಗೆಳೆಯ ರವಿ ಅವನ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು. ಕದಿರ್ ಮಾಯಾ ಕಲ್ಲಿನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ರವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಮರುದಿನ ಕದಿರ್ ಕುರಿಗಳನ್ನು ಮೇಯಲು ಹೋದಾಗ, ರವಿ ಆ ಕಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಗ್ರಾಮದ ಜನರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.
Moral
ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಬಂದ ಸಂಪತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದದ್ದು; ದುರಾಸೆಯು ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
