ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಎಮ್ಮೆಗಳು ವಾಸವಾಗಿದ್ದವು. ಅವು ಅತ್ಯಂತ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರಾಗಿದ್ದವು. ಅವು ಯಾವಾಗಲೂ ಗುಂಪಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಈ ನಾಲ್ಕು ಎಮ್ಮೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ತಮ್ಮ ಕೊಂಬುಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಪಾಯವಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಒಂದು ಚತುರ ಚಿರತೆ ಈ ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಸಂಚು ರೂಪಿಸಿತು. 'ಅವುಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದಾಗ ನಾನು ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದರೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಬೇಟೆಯಾಡಬಲ್ಲೆ' ಎಂದು ಚಿರತೆ ಯೋಚಿಸಿತು.
ಒಂದು ದಿನ ಎಮ್ಮೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಣ್ಣ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಉಂಟಾಯಿತು. 'ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದೇ ಕಡೆ ಇರಬೇಕೆ? ನಾವು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೋದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ವಿಶಾಲವಾದ ಜಾಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಒಂದು ಎಮ್ಮೆ ಹೇಳಿತು. ಉಳಿದ ಎಮ್ಮೆಗಳೂ ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿದವು. ಹೀಗೆ ನಾಲ್ಕು ಗೆಳೆಯರು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಚಿರತೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿತು. ಎಮ್ಮೆಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಚಿರತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡತೊಡಗಿತು. ಕೊನೆಯ ಎಮ್ಮೆವು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಾಗ, ತಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಿತು. 'ನಾವು ಒಟ್ಟಿಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಇಂದು ನಾನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆ' ಎಂದು ಅದು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಟ್ಟಿತು. ಆದರೆ ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ತಡವಾಗಿತ್ತು. ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ಕೊನೆಯ ಎಮ್ಮೆಯೂ ಚಿರತೆಯ ಬಲಿಪಡೆಯಿತು.
Moral
ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಲವಿದೆ; ಒಡಕು ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
