ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ವ್ಯಾಪಾರಿಯಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಒಂದು ವೇಗದ ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಶ್ರಮಜೀವಿ ಕತ್ತೆ ಇತ್ತು. ಕುದುರೆಗೆ ತಾನು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರವಿತ್ತು. ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಕತ್ತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸೋಮು ಬಳಿ ದೂರು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.
"ಯಜಮಾನರೇ, ನೋಡಿ! ಈ ಕತ್ತೆ ಎಷ್ಟು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆಯೋ! ನಾವು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಕುದುರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಸೋಮು ಅದನ್ನು ನಂಬಿ ಕತ್ತೆಯನ್ನು ಬೈಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕುದುರೆ ಬಹಳ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ ಸೋಮು ದೊಡ್ಡ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಬೇಕಿತ್ತು. ಅವನ ಬಳಿ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ರೇಷ್ಮೆ ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯಗಳಿದ್ದವು. ಕತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಹೊರೆ ಇತ್ತು.
ನದಿಯ ದಡಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಅತಿಯಾದ ಹೊರೆಯಿಂದ ಕತ್ತೆ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿತು. ಕುದುರೆ ತಕ್ಷಣ ಸೋಮುಗೆ, "ನೋಡಿ ಯಜಮಾನರೇ, ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಸರಿ! ಈ ಕತ್ತೆ ತುಂಬಾ ಸೋಮಾರಿ. ಈಗ ನಾವು ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲೇ ನಿಂತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ," ಎಂದು ಗೇಗರಿಸಿತು.
ಆದರೆ ಕತ್ತೆ ಬಹಳ ಜಾಣತನದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿತು, "ಯಜಮಾನರೇ, ಇವತ್ತು ನದಿಯಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಈ ಸರಕುಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರೆ ನಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಕುದುರೆ ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಈ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ರೇಷ್ಮೆಯ ಚೀಲಗಳನ್ನು ಕುದುರೆಯ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿ. ಆಗ ಅವು ನೀರಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ."
ಸೋಮು ಕತ್ತೆಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ರೇಷ್ಮೆಯ ಚೀಲಗಳನ್ನು ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿದನು. ತಕ್ಷಣವೇ ದೊಡ್ಡ ತೂಕ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಕುದುರೆ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗತೊಡಗಿತು. ಕುದುರೆ ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತಲುಪಿತು.
ಸೋಮು ಕುದುರೆಯನ್ನು ಹೊಗಳಿದನು, ಆದರೆ ಕುದುರೆಗೆ ತುಂಬಾ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ಬೇರೆಯವರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ತಾನು ದೊಡ್ಡವನಾಗಬೇಕೆಂದು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕುದುರೆಗೆ, ಕೊನೆಗೆ ತಾನೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹೊರೆ ಹೊರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿತು.
Moral
ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುವುದು ನಮಗೇ ತೊಂದರೆ ತರುತ್ತದೆ.
