ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ സോമു എന്നൊരു വ്യാപാരി ഉണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു കുതിരയും ഒരു കഴുതയും ഉണ്ടായിരുന്നു. കുതിരയ്ക്ക് വലിയ അഹങ്കാരമായിരുന്നു. താൻ കഴുതയേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനാണെന്ന് അത് എപ്പോഴും വിശ്വസിച്ചു. കഴുതയെക്കുറിച്ച് എപ്പോഴും സോമുവിനോട് പരാതി പറയുന്നതായിരുന്നു കുതിരയുടെ പതിവ്.
"യജമാനനേ, നോക്കൂ! ആ കഴുത എത്ര പതുക്കെയാണ് നടക്കുന്നത്. നമ്മൾ കൃത്യസമയത്ത് മാർക്കറ്റിൽ എത്തില്ല," കുതിര എപ്പോഴും പറയും. സോമു അത് കേട്ട് കഴുതയെ വഴക്ക് പറയും. ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ കുതിരയ്ക്ക് വലിയ സന്തോഷമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം, സോമുവിന് ഒരു വലിയ പുഴ കടക്കണമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പക്കൽ വിലപിടിപ്പുള്ള പട്ടുതുണികളും ധാന്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. കഴുതയുടെ പുറത്ത് വലിയ ഭാരമുണ്ടായിരുന്നു.
പുഴയുടെ തീരത്തെത്തിയപ്പോൾ, ഭാരം താങ്ങാനാവാതെ കഴുത തളർന്ന് നിലത്തിരുന്നു. കുതിര ഉടനെ സോമുവിനോട് പറഞ്ഞു, "കണ്ടോ യജമാനനേ! ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ, ഈ കഴുത മടിയനാണെന്ന്. ഇപ്പോൾ നമ്മൾ പുഴക്കരയിൽ തന്നെ കുടുങ്ങിപ്പോയി!"
എന്നാൽ കഴുത വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, "യജമാനനേ, ഇന്ന് പുഴയിലെ ജലനിരപ്പ് വളരെ കൂടുതലാണ്. ഈ ഭാരം വെള്ളത്തിൽ വീണാൽ നമ്മുടെ സാധനങ്ങളെല്ലാം നശിച്ചുപോകും. അതിനാൽ ഈ വിലപിടിപ്പുള്ള പട്ടുതുണികൾ കുതിരയുടെ പുറത്ത് കയറ്റുന്നതാകും നല്ലത്. കുതിരയുടെ ഉയരം കൂടുതലായതുകൊണ്ട് അവ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങില്ല."
സോമു കഴുതയുടെ ബുദ്ധിയിൽ സന്തോഷിച്ചു. അദ്ദേഹം പട്ടുതുണികൾ കുതിരയുടെ പുറത്തേക്ക് മാറ്റി. പെട്ടെന്ന് വലിയ ഭാരം വന്നതോടെ കുതിര പേടിച്ചു വിറച്ചു. കുതിര വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ പുഴ കടന്നു.
അവസാനം അവർ സുരക്ഷിതമായി കരയിലെത്തി. സോമു കുതിരയെ അഭിനന്ദിച്ചു, പക്ഷേ കുതിരയ്ക്ക് വലിയ വിഷമം തോന്നി. മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തി തനിക്ക് വലിയൊരു ഭാരം തന്നെ ഏറ്റെടുക്കേണ്ടി വന്നല്ലോ എന്ന് കുതിര ഓർത്തു.
Moral
മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് മോശമായി സംസാരിക്കുന്നത് ഒടുവിൽ നമുക്ക് തന്നെ തിരിച്ചടിയാകും.
