ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಮತ್ತು ರಘು ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಸೋಮು ಯಾವಾಗಲೂ ದುರಾಸೆಯ ಗುಣ ಹೊಂದಿದ್ದನು, ಆದರೆ ರಘು ತುಂಬಾ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕನಾಗಿದ್ದನು.
ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಸೋಮುಗೆ ಕಾಲಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ತಗುಲಿತು. ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿದಾಗ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ರೇಷ್ಮೆ ಚೀಲವಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ತೆರೆದು ನೋಡಿದ ಸೋಮುನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೊಳೆಯತೊಡಗಿದವು. ಅದರಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ನಾಣ್ಯಗಳಿದ್ದವು! "ರಘು, ನೋಡು! ನಾವು ಎಂತಹ ಅದೃಷ್ಟವಂತರು! ಈ ಬಂಗಾರ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ! ಇದು ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಕಾರಣ ಇದು ನನ್ನದು!" ಎಂದು ಸೋಮು ಕೂಗಿದನು.
ರಘು ಶಾಂತವಾಗಿ, "ಸೋಮು, ಇದು ನಮಗೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಇದನ್ನು ನಾವು ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಣ," ಎಂದನು.
ತಕ್ಷಣವೇ ದೂರದಿಂದ ಕಾವಲುಗಾರರ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. "ನಿಲ್ಲಿಸಿ! ಆ ಚೀಲವನ್ನು ಕದ್ದವರು ನೀವೇನಾ?" ಎಂದು ಕಾವಲುಗಾರರು ಬಂದು ನಿಂತರು. ಆ ಚೀಲವು ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಾಪಾರಿಯದ್ದಾಗಿತ್ತು.
ಸೋಮು ಭಯಪಟ್ಟು ಒಂದು ಉಪಾಯ ಮಾಡಿದನು. "ರಘು, ಕಾವಲುಗಾರರು ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿದರೆ ನಾವು ಜೈಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನೀನು ಇದನ್ನು ತಾನೇ ಕಂಡುಕೊಂಡೆ ಎಂದು ಹೇಳು, ನಾನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಬರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ ಅಷ್ಟೇ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಆಗ ನೀನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು!" ಎಂದು ಸೋಮು ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿದನು.
ರಘು ಸೋಮುವಿನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತನು. "ನಿನ್ನ ದುರಾಸೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನೇ ಮರೆಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿ ರಘು ಅಲ್ಲಿಂದ ದೂರ ಸರಿದನು. ಸೋಮು ಒಬ್ಬನೇ ಆ ಚೀಲವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಓಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಕಾವಲುಗಾರರು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು. ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಮೋಸ ಮಾಡಲು ಹೋದ ಸೋಮು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದನು.
Moral
ದುರಾಸೆ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆದ್ರೋಹವು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.