ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ತುಂಬಾ ಶಿಸ್ತಿನವುಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಅವು ತಮಗೆ ಸಿಗುವ ಆಹಾರವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಿಗಾಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಡುವ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು.
ಆದರೆ, ಅದೇ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಎಂಬ ಕಾಗೆಯಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಎಂದರೆ ದ್ವೇಷ. ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಕದ್ದು ತಿನ್ನುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ತಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಮತ್ತು ರಹಸ್ಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಇಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು. ಇದರಿಂದ ಕಪ್ಪೆಗೆ ಆಹಾರ ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟವಾಯಿತು.
ಕಪ್ಪೆಯು ತನ್ನ ಸೋಮಾರಿತನವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲು ಒಂದು ತಂತ್ರ ಹೂಡಿತು. ಅದು ಮೊಲಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, "ಆಹಾ ಮೊಲಗಳೇ! ನೀವು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟಿರುವ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ವಿಷವಿರಬಹುದು ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದೆ! ಅಳಿಲುಗಳು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಸ್ವಸ್ಥರಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ಆಹಾರವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡಿ. ನಾನು ಅದನ್ನು ರುಚಿ ನೋಡಿ ಯಾವುದು ಸುರಕ್ಷಿತ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿತು.
ಮೊಲಗಳ ನಾಯಕ ತುಂಬಾ ಚತುರನಾಗಿದ್ದನು. ಕಪ್ಪೆಯ ತಂತ್ರವನ್ನು ಅವನು ಮೊದಲೇ ಅರಿತಿದ್ದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಮೊಲದ ನಾಯಕ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಡಲೆಕಾಯಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು, ಅದರ ಒಳಗೆ ಅತಿಯಾದ ಅಂಟಿನಂತಹ ಜೇನುತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಗಮ್ ಅನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು. ನಂತರ ಕಪ್ಪೆಯನ್ನು ಕರೆದು, "ಕಪ್ಪೆಯೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ರುಚಿ ನೋಡಿ, ಇದು ಒಳ್ಳೆಯದೋ ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟದ್ದೋ ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸು" ಎಂದು ನೀಡಿದನು.
ಹಸಿವಿನಿಂದ ಇದ್ದ ಕಪ್ಪೆಯು ಯೋಚಿಸದೆ ಆ ಕಡಲೆಕಾಯಿಯನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಕಚ್ಚಿತು. ತಕ್ಷಣವೇ ಅದರ ಒಳಗೆ ಇದ್ದ ಅಂಟಿನಂತಹ ಜೇನುತುಪ್ಪ ಕಪ್ಪೆಯ ಕೊಕ್ಕನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಂಟಿಸಿತು! ಅದು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ತನ್ನ ಕೊಕ್ಕನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕಪ್ಪೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮೊಲದ ನಾಯಕ ಹೇಳಿದನು, "ನಮ್ಮನ್ನು ಮೂರ್ಖರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದೆಯಾ? ನೀನು ಕಷ್ಟಪಡದೆ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ವಂಚಿಸಿ ತಿನ್ನಲು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನ ಸೋಮಾರಿತನಕ್ಕೆ ಇದೇ ಸರಿಯಾದ ಶಿಕ್ಷೆ!"
ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾದ ಕಪ್ಪೆಯು ತುಂಬಾ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಾರಿ ಹೋಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅದು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.
Moral
ಸೋಮಾರಿತನ ಮತ್ತು ವಂಚನೆಯು ಯಾವಾಗಲೂ ನಷ್ಟವನ್ನೇ ತರುತ್ತದೆ.
