ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಫಾರ್ಮ್ ಹೌಸ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುಂಪಿನ ಎಲಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವು ತುಂಬಾ ಚತುರವಾಗಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅತಿಯಾದ ದುರಾಸೆಯೂ ಹೊಂದಿದ್ದವು. ರೈತ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅವು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ತಿಂದು ಖಾಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಇದರಿಂದ ಬೇಸತ್ತ ರೈತ, ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಒಂದು ಉಪಾಯ ಮಾಡಿದ.
ರೈತ ಒಂದು ಚತುರವಾದ ಬೆಕ್ಕನ್ನು ಮನೆಗೆ ತಂದನು. ಬೆಕ್ಕು ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಎಲಿಗಳ ಹಾವಳಿ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಬೆಕ್ಕಿನ ಭಯದಿಂದ ಎಲಿಗಳು ತಮ್ಮ ಬಿಲಗಳಲ್ಲೇ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತವು. ಅವುಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ತಿನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ದಿನ ಎಲಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಿದವು. ಆಗ ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ಎಲಿ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಹೇಳಿತು, "ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನಾವು ಹೀಗೆ ಭಯದಿಂದ ಇರಬಾರದು. ಬೆಕ್ಕು ಬರುವುದನ್ನು ನಾವು ಮೊದಲೇ ತಿಳಿಯಲು ಒಂದು ದಾರಿ ಇದೆ. ಬೆಕ್ಕಿನ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರೆ ಸಾಕು. ಗಂಟೆಯ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ನಾವು ಓಡಿ ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು!"
ಎಲ್ಲಾ ಎಲಿಗಳು ಖುಷಿಯಿಂದ ಕುಣಿದವು. "ಅಬ್ಬಾ! ಎಂತಹ ಅದ್ಭುತವಾದ ಯೋಚನೆ!" ಎಂದು ಅವು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದವು. ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಎಲಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಕೇಳಿತು, "ಯೋಚನೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಆ ಬೆಕ್ಕಿನ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡುವವನು ಯಾರು?"
ಆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲರೂ ಸುಮ್ಮನಾದರು. ಯಾರೂ ಮುಂದೆ ಬರಲು ತಯಾರಿರಲಿಲ್ಲ.
Moral
ಯೋಜನೆ ಮಾಡುವುದು ಸುಲಭ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟ.