ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ನಿಯಮವಿತ್ತು: 'ಯಾವತ್ತೂ ಮನುಷ್ಯರ ವಾಸಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಾರದು'. ಮನುಷ್ಯರ ಜೊತೆ ಬೆರೆಯುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಅವರ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.
ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಕಪಿ ಎಂಬ ಮಂಗವು ಮರದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಕ್ಕಿ ನೋವು ತಾಳದೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಕಪಿ ತಕ್ಷಣ ಕೆಳಗೆ ಬಂದು, "ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯೇ, ನಿನಗೆ ಏನಾಯಿತು?" ಎಂದು ಕೇಳಿತು.
ಆ ಹಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿತು, "ನಾನು ಬಹಳ ದೂರದ ದೇಶದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರ ಹಳ್ಳಿಯ ಮೇಲೆ ಹಾರುವಾಗ ಅವರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲು ಎಸೆದರು. ನನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗೆ ಪೆಟ್ಟಾಗಿ ನನಗೆ ಹಾರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ."
ಕಪಿ ಆ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ಕಾಡಿನ ವೈದ್ಯರಾದ ಆಮೆಯ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತಂದು ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಿಸಿತು. ಆಮೆಯು ಗಾಯಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಹಚ್ಚಿ ಮೃದುವಾದ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿ ಗುಣವಾಯಿತು.
ಆದರೆ ಹಕ್ಕಿಗೆ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಭಯವಿತ್ತು. "ಮನುಷ್ಯರ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ ನಾನು ಹೇಗೆ ಹಾರಬೇಕು?" ಎಂದು ಅದು ಕೇಳಿತು.
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಭಯಪಟ್ಟವು. ಆಗ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಚತುರ ನರಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿತು, "ಹೆದರಬೇಡಿ, ಒಂದು ಉಪಾಯವಿದೆ. ನಾವು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ನೋಡದಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಎಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೋ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಕ ಮತ್ತು ನಾಯಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ನೀವು ಹಾರುವಾಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಕಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡರೆ ಅಥವಾ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಾಯಿಗಳ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರ್ಥ. ಆ ದಾರಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಿರಿ."
ನರಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಹಕ್ಕಿ, ಕಾಕ ಮತ್ತು ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾ ಸುಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ತನ್ನ ದೇಶ ತಲುಪಿತು. ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯು ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹಕ್ಕಿ ಅರಿತುಕೊಂಡಿತು.
Moral
ಸಹಾಯ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯು ಸಂಕಷ್ಟದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.
