அடர்ந்த நீலமலைக் காட்டில் பல விலங்குகள் வாழ்ந்து வந்தன. அந்தக் காட்டில் ஒரு முக்கியமான விதி இருந்தது: 'மனிதர்கள் வாழும் எல்லைகளைத் தாண்டக்கூடாது'. மனிதர்கள் எதைச் செய்தாலும் காட்டில் உள்ள விலங்குகள் அவர்களைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதே முன்னோர்கள் கற்றுக்கொடுத்த பாடம். மனிதர்களிடம் பழகுவது அல்லது அவர்கள் விட்டுச் செல்லும் உணவை உண்பது விலங்குகளுக்கு ஆபத்தை விளைவிக்கும் என்று அவை அறிந்திருந்தன.
ஒரு நாள் காலை, கப்பி என்ற குரங்கு மரக்கிளையில் அமர்ந்து கொண்டிருந்தபோது, கீழே ஒரு வண்ணமயமான பறவை வலியுடன் துடித்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தது. கப்பி வேகமாக கீழே இறங்கிச் சென்று, "குட்டிப் பறவையே, உனக்கு என்ன ஆனது?" என்று அக்கறையுடன் கேட்டது.
அந்தப் பறவை மெதுவாகக் கண்ணீருடன் சொன்னது, "நான் வெகுதூரத்தில் உள்ள ஒரு அழகான தேசத்திலிருந்து பறந்து வந்தேன். வழியில் மனிதர்கள் வசிக்கும் ஒரு கிராமத்தைக் கடந்து சென்றபோது, அவர்கள் எறியத் தூக்கிப் போட்ட கல்லில் என் சிறகு பலமாகத் தாக்கிவிட்டது. என்னால் இப்போது பறக்க முடியவில்லை, மிகவும் பயமாக இருக்கிறது."
கப்பி உடனே அந்தப் பறவையைத் தூக்கிக்கொண்டு, காட்டின் பெரிய மருத்துவரான ஆமைத் தாத்தாவிடம் சென்றது. ஆமைத் தாத்தா மிகவும் பொறுமையாகப் பறவையின் சிறகைச் சோதித்து, சில மூலிகைகளைத் தடவி, மென்மையான இலைகளால் கட்டியணைத்து வைத்தியம் செய்தார். சில நாட்களில் பறவையின் வலி குறைந்து, அது மெல்ல சிறகடிக்கத் தொடங்கியது.
ஆனால், பறவை சோகமாக இருந்தது. "நன்றி நண்பா, ஆனால் நான் என் நாட்டுக்குத் திரும்ப வேண்டும். ஆனால் மனிதர்கள் இருக்கும் இடத்தைத் தவிர்த்து எப்படிப் பறப்பது என்று எனக்குத் தெரியவில்லையே!" என்று வருத்தப்பட்டது.
இதைக் கேட்ட மற்ற விலங்குகள் பயந்தன. "மனிதர்கள் இருக்கும் இடத்திற்குப் போனால் நீ மீண்டும் காயப்படுவாய்!" என்று எச்சரித்தன. அப்போது அங்கு வந்த புத்திசாலி நரி, "பயப்படாதே, இதோ ஒரு வழி இருக்கிறது" என்று கூறி, "நமது காட்டில் உள்ள விலங்குகள் மனிதர்களைத் தவிர்க்கின்றன. ஆனால், காக்கைகளும் நாய்களும் மனிதர்களோடு நெருக்கமாக இருப்பார்கள். நீ வானத்தில் பறக்கும்போது காக்கைகளைக் கவனித்துக்கொள். அவை அதிகமாகத் தெரிந்தால், கீழே மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் என்று அர்த்தம். அதேபோல், தரையில் நாய்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தால், அந்தப் பகுதியைத் தவிர்த்துவிடு. காக்கைகளையும் நாய்களையும் பார்த்தாலே மனிதர்களின் எல்லைகளைத் தெரிந்துகொள்ளலாம்" என்று அறிவுரை கூறியது.
நரியின் அறிவுரைப்படி, அந்தப் பறவை காக்கைகளைத் தூரமிலேயே பார்த்து, மனிதர்கள் இல்லாத பாதுகாப்பான பாதையில் பறந்து சென்று தன் தேசத்தை அடைந்தது. தன்னலமற்ற உதவியும் புத்திசாலித்தனமான ஆலோசனையும் ஆபத்திலிருந்து காக்கும் என்பதை உணர்த்தவே இந்தக் கதை.
