ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮಿಥು ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಮೊಲವಿತ್ತು. ಮಿಥುನಿಗೆ ಕಾಡಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡಲು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಮಾன், ಕೋತಿ ಮತ್ತು ಕರಡಿಗಳಂತಹ ಅನೇಕ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಅವನು ದಿನವಿಡೀ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಕಾಡಿಗೆ ಬೇಟೆಗಾರರು ತಮ್ಮ ಬೇಟೆ ನಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದರು. ಆ ನಾಯಿಗಳು ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬೆದರಿಸುತ್ತಾ ಓಡಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಬೇಟೆ ನಾಯಿ ಮಿಥುನನ್ನು ನೋಡಿ ಅದರ ಕಡೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ 달려ಬಂದಿತು.
ಭಯಗೊಂಡ ಮಿಥು ಮೊದಲು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನಾದ ಮರಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಓಡಿದನು. "ಗೆಳೆಯಾ, ಬೇಟೆ ನಾಯಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಿವೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡು!” ಎಂದು ಮಿಥು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. ಆದರೆ ಮರಿ ಹೆದರಿ, "ನನ್ನಿಂದ ನಿನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ನಾನು ಓಡಿ ಹೋಗಲೇಬೇಕು,” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಓಡಿಹೋಯಿತು.
ನಂತರ ಮಿಥು ಮರದ ಮೇಲಿದ್ದ ಕೋತಿಯ ಬಳಿ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿದನು. "ಕೋತಿ ಗೆಳೆಯಾ, ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಮರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು!” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಕೋತಿ, "ಕ್ಷಮಿಸು ಮಿಥು, ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಭಯವಾಗುತ್ತಿದೆ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿಹೋಯಿತು.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಮಿಥು ದೊಡ್ಡ ಕರಡಿಯ ಬಳಿ ಹೋದನು. ಆದರೆ ಕರಡಿ, "ನನಗೂ ಭಯವಾಗುತ್ತಿದೆ, ನಿನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪೊದೆಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿತು.
ಮಿಥು ತುಂಬಾ ಬೇಸರಗೊಂಡನು. ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. "ನನ್ನ ರಕ್ಷಣೆ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದೆ,” ಎಂದು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ಬೇಟೆ ನಾಯಿಗಳು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ, ಮಿಥು ಗಾಬರಿಯಾಗದೆ ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಮುಳ್ಳಿನ ಪೊದೆಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅಲುಗಾಡದೆ, ಉಸಿರನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದು ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತನು. ನಾಯಿಗಳು ಆ ಪೊದೆಯ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತಿದವು, ಆದರೆ ಮಿಥು ಅಲುಗಾಡದೆ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಅವು ಅವನನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ನಾಯಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದವು.
ಅಂದಿನಿಂದ ಮಿಥು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಸಂಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಕಲಿತನು.
Moral
ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
