ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಣಿ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳೆಂದರೆ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಯಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ರಾಜನಿದ್ದನು. ಅವನ ಹವ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಅರಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಪಕ್ಷಿಧಾಮವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ದೂರದ ದೇಶಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಅಪರೂಪದ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ತಂದು ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದನು.
ಒಂದು ಸಂಜೆ, ರಾಜನು ಪಕ್ಷಿಧಾಮದ ಹತ್ತಿರ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಪಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಮರಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
"ಅಮ್ಮಾ, ನಮ್ಮ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಇಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿರಲು ಕಾರಣವೇನು?" ಎಂದು ಮರಿ ಪಕ್ಷಿ ಕೇಳಿತು.
"ಮಗನೇ, ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಎತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಮೇಲೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಾರಾಡಲು ಈ ಉದ್ದವಾದ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ," ಎಂದು ತಾಯಿ ಪಕ್ಷಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿತು.
"ಹಾಗಾದರೆ ನಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳು ಇಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿರಲು ಕಾರಣವೇನು?" ಎಂದು ಮರಿ ಕೇಳಿತು.
"ಮರಗಳ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿಯಲು ಮತ್ತು ಕಾಡಿನ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಸಮತೋಲನದಿಂದ ನಡೆಯಲು ಈ ಬಲವಾದ ಕಾಲುಗಳು ನಮಗೆ ದೈವದತ್ತವಾದ ವರ," ಎಂದು ತಾಯಿ ವಿವರಿಸಿತು.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಮರಿ ಪಕ್ಷಿ ಬೇಸರದಿಂದ ಕೇಳಿತು, "ಅಮ್ಮಾ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬದುಕಲು ನಮಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆಯಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ನಾವು ಯಾಕೆ ಈ ಸಣ್ಣ ಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ? ಈ ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?"
ಆ ಮಾತುಗಳು ರಾಜನ ಹೃದಯವನ್ನು ಕಲಕಿದವು. ತನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಅರಿತನು. ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವಾಯಿತು.
ಮರುದಿನವೇ ರಾಜನು ಎಲ್ಲಾ ಪಂಜರಗಳನ್ನು ತೆರೆದನು. ಎಲ್ಲಾ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಾದ ಕಾಡು ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟಗಳಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದನು. ಪಕ್ಷಿಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜನ ಮನಸ್ಸು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ತುಂಬಿತು.
Moral
ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೇ ಅವುಗಳ ನಿಜವಾದ ಸುಖ.
