ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಂತ್ರಿ ವಿಕ್ರಮ್ ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಮಗಳು ಮೀರಾಳನ್ನು ರಾಜಸಭೆಗೆ ಕರೆತಂದನು. ರಾಜನು ಮಗುಳನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಳಿದನು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಮೀರಾ ತುಂಬಾ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ರಾಜನು, "ಪುಟ್ಟ ಮಗಳೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೀಯೆ? ನಿನಗೆ ಭಯವಾಗಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಬೇಸರವಾಗಿದೆಯೇ?" ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದನು.
ಮೀರಾ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ, "ಇಲ್ಲ ಮಹಾರಾಜರೇ, ನನಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ. ನಾನು ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾದ ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ದೊಡ್ಡವರ ಜೊತೆಗಿದ್ದಾಗ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ನನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗಿದ್ದಾಗ ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
ರಾಜನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿ, "ಅದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಅಭ್ಯಾಸವೇ! ದೊಡ್ಡವರು ಹೇಳುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೀಯೆ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ಮೀರಾ ಬಹಳ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದಳು, "ಮಹಾರಾಜರೇ, ದೊಡ್ಡವರು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಅವರು ಜೀವನದ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಮಾತನಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಹೇಳುವ ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಮೌನವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಮಾತ್ರ ಆ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವಾಗ, ಅವರಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗಲು ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡಬೇಕು," ಎಂದಳು.
ಮೀರಾಳ ಈ ಅದ್ಭುತವಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಅಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ಮಗು ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ವಿಚಾರವನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಿತು ಎಂದು ಅವನು ಬೆರಗಾದನು. ಮಂತ್ರಿಯ ಮಗುವಿನ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದ ರಾಜನು, ಮೀರಾಳಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದನು.
Moral
ದೊಡ್ಡವರಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಪಡೆಯಲು ಮೌನವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ; ಸಣ್ಣವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಂಚಲು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿ.
