ಪರ್ವತಗಳ ಸಮೀಪವಿರುವ ಒಂದು ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕವಿನ್ ಎಂಬ ಬಾಲಕ ಮತ್ತು ಅವನ ತಾಯಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ತುಂಬಾ ಬಡವರಾಗಿದ್ದರು, ತಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ತೋಟದ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಮಾರಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ, ಸೋಮು ಎಂಬ ಸಂಬಂಧಿ ಕವಿಯನ್ನು ಒಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ಅವರು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಒಂದು ಗುಹೆಯ ಹತ್ತಿರ ತಲುಪಿದರು. "ಕವಿನ್, ಈ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ರತ್ನಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀನು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ತರಬೇಕು," ಎಂದು ಸೋಮು ಹೇಳಿದನು. ಕವಿಗೆ ಭಯವಾಯಿತು, ಆದರೆ ಸೋಮು ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಉಂಗುರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಕವಿನ್ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಸೋಮುಗೆ ನೀಡಿದನು. ಕವಿನ್ ಹೊರಗೆ ಬರಲು ಕೇಳಿದಾಗ, ಸೋಮು ಕೆಟ್ಟ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದನು. "ಈ ನಿಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿದರೆ ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಇಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕು!" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಗುಹೆಯ ದಾರಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
ಗುಹೆಯ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕವಿನ್ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ತಾಮ್ರದ ದೀಪ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅವನು ಅದನ್ನು ಉಜ್ಳಿದಾಗ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ದೇವತೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು. "ಹೆದರಬೇಡ ಗೆಳೆಯಾ! ನಾನು ಈ ದೀಪದ ರಕ್ಷಕ. ನಿನಗೆ ಏನು ಬೇಕು?" ಎಂದು ದೇವತೆ ಕೇಳಿತು. ಕವಿನ್ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದನು. ದೇವತೆ ಒಂದು ಮಂತ್ರ ಹೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಕವಿನ್ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದನು.
ಕವಿನ್ ನಡೆದ ಘಟನೆಯನ್ನು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದನು. ತಾಯಿ ಮೊದಲು ನಂಬಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಕವಿನ್ ದೀಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದಾಗ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ದೇವತೆಯು ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಿತು. ಕವಿನ್ ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾರಿ ತನ್ನ ಬಡತನವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಿದನು. ನಂತರ ಕವಿನ್ ರಾಜನಿಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ರಾಜನು ಕವಿಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ದೊಡ್ಡ ಬಹುಮಾನ ನೀಡಿದನು.
ಆದರೆ, ದುರಾಸೆಯ ಸೋಮು ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ, ಆ ಮಾಯಾ ದೀಪವನ್ನೂ ಕದ್ದನು. ಕವಿನ್ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾದನು. ಆದರೆ ಕವಿನ್ ಈಗಾಗಲೇ ರಾಜಕುಮಾರಿಗೆ ದೀಪದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದ್ದನು. ರಾಜಕುಮಾರಿ ದೀಪವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ದೇವತೆ ಬಂದು ಸೋಮುವನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿದು ಜೈಲಿಗೆ ಹಾಕಿತು. ಕವಿನ್ ಮತ್ತು ಅವನ ತಾಯಿ ಸುಖವಾಗಿ ಬಾಳಿದರು.
