മലനിരകൾക്ക് സമീപമുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ കവിൻ എന്ന ബാലനും അവന്റെ അമ്മയും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ വളരെ പാവപ്പെട്ടവരായിരുന്നു, തങ്ങളുടെ ചെറിയ തോട്ടത്തിലെ പച്ചക്കറികൾ വിറ്റാണ് അവർ ജീവിച്ചിരുന്നത്. ഒരു ദിവസം, സോമു എന്ന അകന്ന ബന്ധു കവിനെ ഒരു പ്രത്യേക ആവശ്യത്തിനായി കൂടെക്കൂട്ടി കൊണ്ടുപോയി.
അവർ കാടിനുള്ളിലെ ഒരു പഴയ ഗുഹയുടെ മുന്നിലെത്തി. "കവിൻ, ഈ ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ വലിയ നിധികളുണ്ട്. പക്ഷേ എനിക്ക് അകത്ത് പോകാൻ കഴിയില്ല. നീ അകത്തുപോയി അവയെല്ലാം എടുത്തു കൊണ്ടുവരണം," സോമു പറഞ്ഞു. കവിൻ പേടിച്ചുപോയി, എന്നാൽ സോമു അവന് ഒരു കല്ല് മോതിരം നൽകി. "ഇത് നിന്നെ സംരക്ഷിക്കും," എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ കവിനെ ഗുഹയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് വിട്ടു.
കവിൻ ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ പോയി തിളങ്ങുന്ന രത്നങ്ങൾ ശേഖരിച്ചു സോമുവിന് നൽകി. കവിൻ പുറത്തേക്ക് വരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ സോമുവിന്റെ മനസ്സിൽ ചതിയുണ്ടായിരുന്നു. "ഈ നിധി രാജാവിനെ അറിയിച്ചാൽ അദ്ദേഹം അത് തട്ടിയെടുക്കും. അതുകൊണ്ട് നീ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കണം!" എന്ന് പറഞ്ഞ് സോമു ഗുഹയുടെ വാതിൽ അടച്ചു.
ഇരുട്ടിൽ വിഷമിച്ചിരുന്ന കവിൻ അവിടെ കിടന്ന ഒരു പഴയ ചെമ്പ് വിളക്ക് കണ്ടു. അവൻ അത് തുടച്ചപ്പോൾ ഒരു വലിയ ആത്മാവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. "പേടിക്കണ്ട സുഹൃത്തേ! ഞാൻ ഈ വിളക്കിന്റെ കാവൽക്കാരനാണ്. നിനക്ക് എന്ത് വേണം?" എന്ന് ആത്മാവ് ചോദിച്ചു. കവിൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഒരു മാന്ത്രിക പ്രവൃത്തിയിലൂടെ കവിൻ തന്റെ വീട്ടിലെത്തി.
കവിൻ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു. അമ്മ ആദ്യം വിശ്വസിച്ചില്ലെങ്കിലും കവിൻ വിളക്ക് കാണിച്ചപ്പോൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ആ ആത്മാവ് അവർക്ക് ആവശ്യമായ ഭക്ഷണവും വെള്ളി പാത്രങ്ങളും നൽകി. കവിൻ അവ വിറ്റ് തന്റെ ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്തി. പിന്നീട് കവിൻ രാജാവിനോട് സത്യസന്ധമായി കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. രാജാവ് കവിനെ അഭിനന്ദിക്കുകയും വലിയ സമ്മാനങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ, അത്യാഗ്രഹിയായ സോമു കവിൻ ഇല്ലാത്ത സമയത്ത് രാജകുമാരിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോവുകയും മാന്ത്രിക വിളക്ക് മോഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു. കവിൻ വിഷമിച്ചെങ്കിലും, അവൻ നേരത്തെ തന്നെ രാജകുമാരിക്ക് ആ വിളക്കിന്റെ രഹസ്യം പറഞ്ഞിരുന്നു. രാജകുമാരി വിളക്ക് തൊട്ടപ്പോൾ ആത്മാവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ ആത്മാവ് സോമുവിനെ ജയിലിലടയ്ക്കുകയും കവിനെ സന്തോഷവാനനാക്കുകയും ചെയ്തു.
