ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲಾ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ತೋಟಗಾರಿಕೆ ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು. ಮಣ್ಣನ್ನು ಅಗೆಯುವುದು, ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತುವುದು ಮತ್ತು ಅವು ಚಿಗುರುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ, ನಿಲಾ ತನ್ನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಹೂವುಗಳು ಇಲ್ಲದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಳು. ತಕ್ಷಣವೇ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸುಂದರವಾದ ಹಳದಿ ಹೂವುಗಳ ಬೀಜಗಳನ್ನು ತರುತ್ತಾಳು. ಅವಳು ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿ ತೋಡಿ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಿದಳು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿದಿನ ನೀರು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಳು.
ದಿನಗಳು ಕಳೆದವು. ಗಿಡವು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡ ಪೊದೆಯಂತಾಯಿತು. ಆದರೆ, ಎಷ್ಟೇ ದಿನವಾದರೂ ಒಂದು ಹೂವು ಕೂಡ ಅರಳಲಿಲ್ಲ. ನಿಲಾ ಪ್ರತಿದಿನ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವಳಿಗೆ ನಿರಾಸೆಯೇ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ತುಂಬಾ ಬೇಸರಗೊಂಡ ನಿಲಾ, "ಈ ಗಿಡವು ಕೇವಲ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೊಡುತ್ತಿದೆ, ಹೂವು ಅರಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ! ಇದನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕಲೇಬೇಕು," ಎಂದು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾರೆ ಹಿಡಿದು ತೋಟಕ್ಕೆ ಬಂದಳು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಬಾಬು ಅಜ್ಜ ಕೇಳಿದರು, "ನಿಲಾ, ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?"
"ಅಜ್ಜಾ, ನಾನು ಇಷ್ಟು ದಿನ ಈ ಗಿಡಕ್ಕೆ ನೀರು ಹಾಕಿದೆ, ಆದರೆ ಇದು ಹೂವು ಬಿಡುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇದು ವ್ಯರ್ಥ ಗಿಡ, ಇದನ್ನು ನಾನು ಕಿತ್ತುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ," ಎಂದು ನಿಲಾ ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು.
ಬಾಬು ಅಜ್ಜ ನಗುತ್ತಾ, "ನಿಲಾ, ನಾವು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯವಲ್ಲ. ಬಾ, ನನ್ನ ತೋಟದ ಹಿಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನೋಡು," ಎಂದರು.
ನಿಲಾ ಅವರ ಜೊತೆ ಹೋದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗೋಡೆಯ ಬಿರುಕಿನ ಮೂಲಕ ಆ ಗಿಡದ ಒಂದು ಕೊಂಬೆಯು ಅಜ್ಜರ ತೋಟಕ್ಕೆ ತಲುಪಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ಗಿಡವು ಸುಂದರವಾದ ಹಳದಿ ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು! ನಿಲಾಳ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಸರಿಯಾಗಿ ತಲುಪುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.
ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿ ನಿಲಾ ತುಂಬಾ ಸಂಕಟಪಟ್ಟಳು. "ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಮಾಡಲಿದ್ದೆ!" ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಗಿಡವು ಇಡೀ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಅರಳಿಸಿತು. ಈಗ ನಿಲಾಳ ತೋಟವು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಸಮಯ ಮತ್ತು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಾಯುವವರಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿಲಾ ಕಲಿತಳು.
Moral
ತಾಳ್ಮೆಯೇ ಯಶಸ್ಸಿನ ಗುಟ್ಟು; ಅವಸರದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ.
