ಅರ್ಜುನ್ ತುಂಬಾ ನಾಚಿಕೆ ಸ್ವಭಾವದ ಹುಡುಗ. ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ಜನದ ಮುಂದೆ ಮಾತನಾಡಲು ಅವನಿಗೆ ಭಯವಿರುತ್ತಿತ್ತು. "ನನ್ನಿಂದ ಇದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ತಂದೆ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಾಣಿ ಸಂಗ್ರಹಾಲಯಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಆನೆಯನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅರ್ಜುನ್ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು. ಆ ದೊಡ್ಡ ಆನೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲಾಗಿತ್ತು.
"ಅಪ್ಪಾ, ನೋಡಿ! ಆ ಆನೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ! ಈ ಪುಟ್ಟ ಹಗ್ಗದಿಂದ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ದೊಡ್ಡ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸರಪಳಿ ಇರಬೇಕಲ್ವಾ?" ಎಂದು ಅರ್ಜುನ್ ಕೇಳಿದನು.
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೃಗಾಲಯದ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, "ಮಗನೇ, ಈ ಆನೆ ಮರಿ ಆಗಿದ್ದಾಗಲೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಸಣ್ಣ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಆ ಮರಿ ಆನೆಗೆ ಆ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಮುರಿಯುವ ಶಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಸೋತಿದ್ದರಿಂದ, ಈ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಅದರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದೆ."
"ಈಗ ಅದು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಮುರಿದು ಓಡಿಹೋಗಬಹುದು. ಆದರೆ, ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಸೋಲನ್ನು ನೆನೆದು ಅದು ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೇ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಅವರು ವಿವರಿಸಿದರು.
ಅರ್ಜುನ್ ಆ ಆನೆಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತನು. ಆ ಆನೆಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಹಗ್ಗವಲ್ಲ, ಅದರ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಯ ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ತಾನೂ ಕೂಡ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಭಯಗಳಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೆ ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತನು. ಅಂದಿನಿಂದ, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗಲು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
Moral
ಹಳೆಯ ಸೋಲುಗಳು ನಿಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
