ಹಿಂದೆ ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗಜವ ಎಂಬ ಆನೆ ಇತ್ತು. ಅಂದಿನ ಆನೆಗಳಿಗೆ ಇಂದಿನಂತೆ ಉದ್ದವಾದ ಸೊಂಡಿಲು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳು ಕೇವಲ ಬಾಯಿಯನ್ನೇ ಬಳಸಿ ನೀರು ಕುಡಿಯಬೇಕಿತ್ತು. ಇದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು.
ಒಮ್ಮೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನೀರಿಗಾಗಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆಯ ಬಳಿ ಬರತೊಡಗಿದವು. ಆದರೆ ಆ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ರೂರ ಮೊಸಳೆ ಇತ್ತು. ಗಜವ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ಆ ಮೊಸಳೆ ನೀರಿನ ಒಳಗಿನಿಂದ ಬಂದು ಗಜವನನ್ನು ಹೆದರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೆದರಿದ ಗಜವ ನೀರು ಕುಡಿಯದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಬೇರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬೇಗನೆ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಗಜವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಗಜವ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾದನು. ಅವನು ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು. ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಅವನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿವ್ಯವಾಣಿ ಕೇಳಿಸಿತು: 'ಗಜವ, ನಿನ್ನ ಭಯವನ್ನು ಎದುರಿಸು, ಆಗ ನಿನಗೆ ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.'
ಮರುದಿನ ಗಜವನು ಪೂರ್ಣ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕೆರೆಯ ಬಳಿ ಹೋದನು. ಮೊಸಳೆ ಎಂದಿನಂತೆ ಎದ್ದು ಬಂದು ಗಜವನನ್ನು ಹೆದರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಗಜವ ಓಡಿಹೋಗಲಿಲ್ಲ! ಅವನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಜವನ ಮೂಗು ಉದ್ದವಾಗಿ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿತು ಮತ್ತು ಅದೊಂದು ಬಲಿಷ್ಠ ಸೊಂಡಿಲಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು!
ಈಗ ಗಜವನಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಎಳೆದು ಕುಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಮೊಸಳೆ ಮತ್ತೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಲು ಬಂದಾಗ, ಗಜವ ತನ್ನ ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ ನೀರನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಸಿಂಪಡಿಸಿದನು. ಆ ನೀರಿನ ವೇಗಕ್ಕೆ ಮೊಸಳೆ ಕೆರೆಯಿಂದ ದೂರಕ್ಕೆ ಎಸೆತೊתಿತು. ಗಜವನ ಧೈರ್ಯ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಸೊಂಡಿಲನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು.
Moral
ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವು ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
