முன்னொரு காலத்தில், அடர்ந்த காட்டில் கஜாவ் என்ற ஒரு இளம் யானை வாழ்ந்து வந்தது. அந்த காலத்து யானைகளுக்கு நாம் இன்று பார்ப்பது போல நீளமான துதிக்கைகள் கிடையாது. அவை தங்களின் முகத்திற்கு நேராகக் குனிந்து, வாயால் மட்டுமே தண்ணீர் குடிக்க வேண்டிய நிலையில் இருந்தன. ஒரு கோடை காலத்தில், காட்டில் கடும் வறட்சி ஏற்பட்டது. எல்லா விலங்குகளும் தண்ணீர் தேடித் தவித்தன. காட்டில் இருந்த ஒரே ஒரு பெரிய நீர்நிலையான நீலக் குளத்தில் மட்டுமே தண்ணீர் இருந்தது.
அந்தக் குளத்திற்குப் பக்கத்தில் ஒரு பெரிய முதலை வாழ்ந்து வந்தது. கஜாவ் தாகத்தோடு குளத்திற்குச் சென்றபோது, அந்த முதலை திடீரென்று நீருக்கு அடியில் இருந்து வந்து கஜாவைக் கடிக்கப் பார்த்தது. பயந்துபோன கஜாவ், தாகம் தீரவில்லை என்றாலும் அங்கிருந்து ஓடிவிட்டது. இது ஒருமுறை நடக்கவில்லை; ஒவ்வொரு முறையும் கஜாவ் தண்ணீர் குடிக்க முயலும்போது, அந்த முதலை பயமுறுத்தித் தடுத்தது. மற்ற விலங்குகள் வேகமாகத் தண்ணீர் குடித்துவிட்டுச் சென்றுவிடும், ஆனால் கஜாவ் குனிந்து குடிக்க அதிக நேரம் எடுக்கும் என்பதால், முதலைக்கு அது ஒரு வேடிக்கையான விளையாட்டாகத் தெரிந்தது.
மனம் உடைந்து போன கஜாவ், ஒரு மரத்தடியில் அமர்ந்து அழுதது. 'என்னிடம் போதுமான பலமும் இல்லை, என்னால் எப்படித் தாகத்தைத் தீர்த்துக் கொள்ள முடியும்?' என்று வருந்தியது. அப்போது ஒரு தெய்வீக ஒளி தோன்றியது. அந்த ஒளியில் ஒரு குரல் கேட்டது, 'கஜாவ், பயம் உன்னை பலவீனமாக்கும், ஆனால் நம்பிக்கை உன்னை மாற்றும். நீ உன் இலக்கை நோக்கித் துணிச்சலுடன் நகர்ந்தால், இயற்கையே உனக்குத் துணை நிற்கும்.'
மறுநாள் காலை, கஜாவ் மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் மீண்டும் நீலக் குளத்திற்குச் சென்றது. முதலை மீண்டும் அதே வஞ்சகத்துடன் நீருக்கு அடியில் இருந்து எட்டிப்பார்த்தது. ஆனால், இந்த முறை கஜாவ் பயந்து ஓடவில்லை. அது நிதானமாகத் தண்ணீர் குடிக்கத் தொடங்கியது. முதலை ஆச்சரியப்பட்டது! அது இன்னும் வேகமாகத் தாக்க முயன்று கஜாவின் முகத்திற்கு அருகில் வந்து கத்தியது. கஜாவ் பயப்படாமல், தன் முகத்தை முன்னால் நீட்டி அந்த முதலைக்கு ஒரு பதிலடி கொடுத்தது. அந்தத் தருணத்தில், கஜாவின் முகத்தில் இருந்த தோல் நீண்டு, ஒரு வலிமையான துதிக்கையாக மாறியது!
அந்தப் புதிய துதிக்கையைப் பயன்படுத்தி, கஜாவ் தண்ணீரை உறிஞ்சித் தன் வாய்க்குள் ஊற்றிக் குடித்தது. முதலை மீண்டும் ஒருமுறை கஜாவைத் தாக்க முயன்றபோது, கஜாவ் தன் புதிய துதிக்கையால் தண்ணீரை வேகமாகத் தெளித்தது. அந்தத் தண்ணீரின் வேகத்தில் முதலை திணறிப் போய் குளத்தின் மறுபுறம் விழுந்தது. கஜாவ் இப்போது சுதந்திரமாகத் தாகத்தைத் தீர்த்துக் கொண்டது. அதன் தைரியம் மற்ற விலங்குகளுக்கும் நம்பிக்கையைத் தந்தது.
பாடம்
நம்பிக்கையும் துணிச்சலும் இருந்தால், எந்தத் தடையும் நம்மைத் தடுக்க முடியாது.
