ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಮಿತು ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಮೊಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮಿತು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದು, ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದರ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಬಸ್ಟರ್ ಎಂಬ ನಾಯಿ, ಲೂನಾ ಎಂಬ ಬೆಕ್ಕು ಮತ್ತು ಡಿಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಬಾತುಕೋಳಿ ತುಂಬಾ ಸೋಮಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಅವು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಲಗುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮಿತು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚೀಲದೊಂದಿಗೆ ಹೊರಬಂದಿತು. "ಗೆಳೆಯರೇ! ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಕ್ಯಾರೆಟ್ ಬೀಜಗಳು ಸಿಕ್ಕಿವೆ. ಬನ್ನಿ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತೋಣ!" ಎಂದು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹೇಳಿತು.
ನಾಯಿ ಬಸ್ಟರ್ ಆಕಳಿಸುತ್ತಾ, "ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾಗಿದೆ, ನಾನು ಬರಲಾರೆ," ಎಂದಿತು. ಬೆಕ್ಕು ಲೂನಾ, "ನನಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ," ಎಂದಿತು. ಬಾತುಕೋಳಿ ಡಿಲ್ಲಿ, "ನನಗೆ ತೋಟ ಮಾಡುವುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ಮಿತು ಬೇಸರಗೊಳ್ಳದೆ ತಾನೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು. ಮಣ್ಣನ್ನು ಅಗೆಯಿತು, ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಿತು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿದಿನ ನೀರು ಹಾಕುತ್ತಾ ತೋಟವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿತು. ಉಳಿದವರು ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ಮಿತು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು.
ಕೆಲವು ವಾರಗಳ ನಂತರ, ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಕೆಂಪು ಕೆಂಪು ಕ್ಯಾರೆಟ್ಗಳು ಹೊರಬಂದವು. "ಗೆಳೆಯರೇ! ಕ್ಯಾರೆಟ್ ಕೊಯ್ಲು ಮಾಡುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ! ಬನ್ನಿ ನನಗ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ!" ಎಂದು ಮಿತು ಕೂಗಿತು.
ಆದರೆ ಬಸ್ಟರ್, ಲೂನಾ ಮತ್ತು ಡಿಲ್ಲಿ ಮೂವರೂ ತಮ್ಮ ಸೋಮಾರಿತನದಿಂದ ಬರಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಮಿತು ಒಬ್ಬನೇ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಯಾರೆಟ್ಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ತಂದು, ಅವುಗಳಿಂದ ರುಚಿಯಾದ ಕ್ಯಾರೆಟ್ ಸಾರು ಮತ್ತು ಕೇಕ್ ತಯಾರಿಸಿತು.
ಸಂಜೆ ಕ್ಯಾರೆಟ್ ಕೇಕ್ನ ಘಮ ಘಮ ಎಂಬ ವಾಸನೆ ಇಡೀ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿತು. ಮಿತು ಹೊರಗೆ ಬಂದು, "ಊಟ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ! ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದು ತಿನ್ನಬಹುದು!" ಎಂದು ಕರೆದಿತು.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಬಸ್ಟರ್, ಲೂನಾ ಮತ್ತು ಡಿಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಬಂದವು. "ಅಬ್ಬಾ! ಎಷ್ಟು ಸುವಾಸನೆ! ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ತಿನ್ನೋಣ!" ಎಂದು ಅವು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಹೇಳಿದವು.
ಮಿತು ಮೃದುವಾಗಿ ನಕ್ಕು, "ನೀವು ಬೀಜ ಬಿತ್ತಲು ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ, ನೀರು ಹಾಕಲು ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೊಯ್ಲು ಮಾಡಲು ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಮಾತ್ರ ತಿನ್ನಲು ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತೀರಿ? ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದರ ಫಲ ಸಿಗುವುದು," ಎಂದು ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಊಟವನ್ನು ಸವಿಯಿತು.
ಸೋಮಾರಿತನದಿಂದಾಗಿ ಆ ಮೂವರು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ ಅಂದು ಏನನ್ನೂ ತಿನ್ನಲು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
Moral
ಪರಿಶ್ರಮ ಪಡುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದರ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
