ഒരു മനോഹരമായ ഫാം ഹൗസിൽ മിതൻ എന്ന കുട്ടി മുയൽ താമസിച്ചിരുന്നു. മിതൻ വളരെ ഉത്സാഹിയായ ഒരു മുയലായിരുന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ കൂടെ താമസിച്ചിരുന്ന ബസ്റ്റർ എന്ന നായ, ലൂണ എന്ന പൂച്ച, ഡില്ലി എന്ന താറാവ് എന്നിവർ വളരെ മടിയന്മാരായിരുന്നു. അവർ എപ്പോഴും ഉറങ്ങാനോ കളിക്കാനോ മാത്രമേ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളൂ.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ മിതൻ ഒരു ചെറിയ സഞ്ചിയിൽ വിത്തുകളുമായി പുറത്തുവന്നു. "കൂട്ടുകാരെ! എനിക്ക് നല്ല കാരറ്റ് വിത്തുകൾ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് അത് നട്ടുപിടിപ്പിച്ചാലോ?" മിതൻ ആവേശത്തോടെ ചോദിച്ചു.
നായ ബസ്റ്റർ മടിയോടെ പറഞ്ഞു, "എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഉറക്കം വരുന്നു, ഞാൻ വരില്ല." പൂച്ച ലൂണ പറഞ്ഞു, "എനിക്ക് പണിയെടുക്കാൻ താല്പര്യമില്ല." താറാവ് ഡില്ലി പറഞ്ഞു, "എനിക്ക് ചെടികൾ നടാൻ അറിയില്ല!"
മിതൻ തളരാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് പണി തുടങ്ങി. അവൻ മണ്ണ് തുരന്നു, വിത്തുകൾ പാകി, ദിവസവും വെള്ളം ഒഴിച്ചു പരിപാലിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ മിതൻ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തു.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മണ്ണിൽ നിന്ന് മനോഹരമായ കാരറ്റുകൾ വളർന്നു വന്നു. "കൂട്ടുകാരെ, കാരറ്റ് പറിച്ചെടുക്കാൻ സമയമായി! എല്ലാവരും വന്ന് സഹായിക്കൂ!" മിതൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ, അവർ ഒന്നും ചെയ്തില്ല. ബസ്റ്റർ മടി കാണിച്ചു, ലൂണയ്ക്ക് മടിയായിരുന്നു, ഡില്ലിക്ക് അറിയില്ല എന്നും പറഞ്ഞു. മിതൻ സങ്കടപ്പെട്ടെങ്കിലും പണി നിർത്തിയില്ല. അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് കാരറ്റുകൾ പറിച്ചെടുത്തു, വൃത്തിയാക്കി, അവ ഉപയോഗിച്ച് നല്ലൊരു വിരുന്ന് തയ്യാറാക്കി.
വൈകുന്നേരം നല്ല മണമുള്ള കാരറ്റ് സൂപ്പും കാരറ്റ് കേക്കും മിതൻ തയ്യാറാക്കി. "ഭക്ഷണം തയ്യാറാണ്! എല്ലാവർക്കും വന്ന് കഴിക്കാം!" എന്ന് മിതൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
ഇത് കേട്ടതും ബസ്റ്ററും ലൂണയും ഡില്ലിയും ഓടി വന്നു. "ഹാ! നല്ല മണം! നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും കൂടി ഇത് കഴിക്കാം!" അവർ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
മിതൻ അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചു. "വിതയ്ക്കാൻ നിങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, നനയ്ക്കാൻ നിങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, പറിച്ചെടുക്കാൻ നിങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പിന്നെ എന്തിനാണ് ഇപ്പോൾ കഴിക്കാൻ വരുന്നത്? അധ്വാനിക്കാത്തവർക്ക് അതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കില്ല," എന്ന് പറഞ്ഞ് മിതൻ തന്റെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
അന്ന് ആ മൂന്ന് മടിയന്മാർക്കും ഒന്നും കഴിക്കാൻ കിട്ടിയില്ല. അവർ വിശപ്പോടെ കിടന്നുറങ്ങി.
Moral
അധ്വാനിക്കുന്നവർക്ക് മാത്രമേ വിജയത്തിന്റെ മധുരം അനുഭവിക്കാൻ കഴിയൂ.
