ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ಎಂಬ ರೈತ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಾವಿನ ತೋಟವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದನು. ಆ ತೋಟದ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಾ ಸಿಹಿಯಾಗಿದ್ದವು.
ಒಂದು ದಿನ ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ತನ್ನ ತೋಟವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬ ಅಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮರದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.
"ನೋಡಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಲ್ಲಿಸಿ," ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿದನು. "ಇದು ನನ್ನ ತೋಟ. ನಾನು ತುಂಬಾ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಈ ಮರಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದೇನೆ. ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ತಪ್ಪು."
ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಗುತ್ತಾ, "ಈ ಪ್ರಪಂಚವು ಪ್ರಕೃತಿಯದು. ಈ ಮರ, ಈ ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಈ ಹಣ್ಣುಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಆಸ್ತಿ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ಅನುಮತಿ ಕೇಳಬೇಕೇ?" ಎಂದು ವಾದಿಸಿದನು.
ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ಅವನ ತರ್ಕವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ಒಂದು લાಕಡಿಯನ್ನು ತಂದು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಆಗ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ, "ಯಾಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ಶಾಂತವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು, "ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕೃತಿಯದು ಎಂದಾದರೆ, ಈ ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಈ ಮರದ ಕೋಲು ಕೂಡ ಪ್ರಕೃತಿಯದ್ದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಈ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕೋಲಿನಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಕೂಡ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕೆಲಸವೇ ಅಲ್ಲವೇ?"
ತನ್ನ ತಪ್ಪು ತರ್ಕವನ್ನು ಕಂಡು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿದನು. ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದೊಡ್ಡ lýಕೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು ಎಂದು ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ತಿಳಿಹೇಳಿದನು.
Moral
ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸುಳ್ಳು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ನೀಡಬಾರದು.
