ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ರೈತನಿದ್ದನು. ಅವನು ದಿನವಿಡೀ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ದುಡಿದರೂ ಅವನ ಜೀವನ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಹೊಲ ಉಳುವಾಗ ಅವನಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಕೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಧಿ ಇರಬಹುದು ಎಂದು ಅವನು ಹುಡುಕಿದನು, ಆದರೆ ಮಡಕೆ ಖಾಲಿ ಇತ್ತು.
ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದ ಸೋಮು, ತನ್ನ மண்வெட்டಿಯನ್ನು ಆ ಮಡಕೆಯೊಳಗೆ ಇಟ್ಟು ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ಹೋದನು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ವಾಪಸ್ ಬಂದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಕಣ್ಣೇ ನಂಬಲಾಗಲಿಲ್ಲ! ಮಡಕೆಯೊಳಗೆ ಒಂದು மண்வெಟ್ಟಿಯ ಬದಲು ನೂರು மண்வெಟ್ಟಿಗಳಿದ್ದವು! ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಟ್ಟ ಸೋಮು ಒಂದು ಹಣ್ಣನ್ನು ಮಡಕೆಯೊಳಗೆ ಹಾಕಿದನು, ತಕ್ಷಣ ನೂರು ಹಣ್ಣುಗಳು ಮಡಕೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡವು.
ಸೋಮು ಆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಮಡಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಶ್ರೀಮಂತನಾದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಕಪಿಲ ಎಂಬ ನೆರೆಹೊರೆಯವನಿಗೆ ಅಸೂಯೆಯಾಯಿತು. ಅವನು ಸೋಮುನ ಮನೆಯ ಕಿಟಕಿಯ ಮೂಲಕ ಆ ಮಡಕೆಯ ಮಾಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಕಪಿಲನು ರಾಜನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, "ಮಹಾರಾಜರೇ, ಸೋಮುನ ಬಳಿ ಒಂದು ಮಾಯಾ ಮಡಕಿದೆ, ಅದು ರಾಜ್ಯದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ರಾಜರಿಗೇ ಸೇರಬೇಕು" ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದನು. ರಾಜನು ಸೈನಿಕರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಮಡಕೆಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.
ರಾಜನು ಮಡಕೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಅದರೊಳಗೆ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದನು. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ರಾಜನು ಮಡಕೆಯೊಳಗೆ ಬಿದ್ದನು! ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಡಕೆಯಿಂದ ನೂರು ರಾಜರು ಹೊರಬಂದರು! ಅವರೆಲ್ಲರೂ "ನಾನೇ ನಿಜವಾದ ರಾಜ" ಎಂದು ಜಗಳವಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ಈ ವಿಷಯ ತಿಳಿದ ಸೋಮು ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಉಸಿರಾಡಿದರು. ಸೋಮು ಹೇಳಿದನು, "ಆ ಮಡಕೆ ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು ನಿಜ, ಆದರೆ ದುರಾಸೆಯವರಿಗೆ ಅದು ಕಷ್ಟವನ್ನೇ ತರುತ್ತದೆ. ಆ ಮಡಕೆ ರಾಜರ ಬಳಿಯೇ ಇರಲಿ, ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಸಾಕು."
Moral
ದುರಾಸೆಯು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಇರುವದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಪಡಬೇಕು.
