ஒரு அழகான கிராமத்தில் சோமு என்ற ஏழை விவசாயி வாழ்ந்து வந்தான். அவன் மிகவும் கடின உழைப்பாளி, ஆனால் அவனது வருமானம் மிகக் குறைவாகவே இருந்தது. ஒரு நாள், தனது நிலத்தைச் சீரமைத்துக் கொண்டிருந்தபோது, மண்ணுக்கு அடியில் ஒரு பழைய மண்பாண்டம் இருப்பதை அவன் கண்டான். ஆர்வத்துடன் அதைத் தோண்டி எடுத்தான். அதில் புதையல் இருக்கும் என்று எதிர்பார்த்தான், ஆனால் அது காலியாக இருந்தது.
சோர்வடைந்த சோமு, தனது மண்வெட்டியை அந்தப் பானைக்குள் வைத்துவிட்டு, நிழலில் அமர்ந்து சற்று ஓய்வெடுத்தான். சிறிது நேரம் கழித்து எழுந்து பார்த்தபோது, அவன் கண்களே வியப்படைந்தன! பானைக்குள் ஒரு மண்வெட்டிக்குப் பதிலாக நூறு மண்வெட்டிகள் இருந்தன! சோமுவுக்குத் தன் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. உடனே ஒரு சிறிய ஆப்பிளை எடுத்து உள்ளே போட்டான். அடுத்த நொடி, நூறு ஆப்பிள்கள் அந்தப் பானையை நிரப்பின.
சோமு அந்த ஆப்பிள்களைச் சந்தையில் விற்றுப் பணம் சம்பாதித்தான். பிறகு ஒரு சிறிய தங்கக் காசை உள்ளே போட்டான், அது நூறு தங்கக் காசுகளாக மாறியது. மெல்ல மெல்ல சோமுவின் வறுமை நீங்கி அவன் வசதியானவனாக மாறினான். ஆனால், இந்தத் திடீர் மாற்றம் பக்கத்து வீட்டுக்காரரான கபிலனுக்குத் தெரியவந்தது. கபிலன் மிகுந்த பொறாமையோடு சோமுவின் வீட்டின் ஜன்னல் வழியாக அந்தப் பானையின் அதிசயத்தைப் பார்த்துவிட்டான்.
கபிலன் உடனே அரசனிடம் சென்று, "மன்னா! சோமுவிடம் ஒரு மந்திரப் பானை உள்ளது, அது நாட்டின் செல்வத்தைப் பெருக்க வல்லது, அது அரசருக்கே சொந்தமாக வேண்டும்" என்று பொய் சொன்னான். கோபமடைந்த அரசன், காவலர்களை அனுப்பி அந்தப் பானையைப் பறிக்கச் சொன்னான். காவலர்கள் பானையை எடுத்து அரசனிடம் கொடுத்தனர்.
அரசன் அந்தப் பானையின் சக்தியைத் தானே பார்க்க வேண்டும் என்று ஆவலுடன் அதன் உள்ளே குனிந்து பார்த்தான். எதிர்பாராதவிதமாக, அவன் நிலைதடுமாறி பானைக்குள் விழுந்தான். அடுத்த சில வினாடிகளில், பானையிலிருந்து நூறு அரசர்கள் வெளியே வந்தனர்! அனைவரும் "நான்தான் உண்மையான அரசன்" என்று ஒருவருக்கொருவர் சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். அரண்மனையே குழப்பத்தில் மூழ்கியது.
இந்தச் செய்தியைக் கேட்ட சோமுவும் அவன் மனைவியும் நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டனர். சோமு சொன்னான், "அந்தப் பானை நமக்குத் தேவையானதை அளித்தது உண்மைதான், ஆனால் பேராசை கொண்டவர்களிடம் அது பெரும் ஆபத்தையே தரும். அந்தப் பானை அரசரிடமே இருக்கட்டும், அது யாருக்கும் தீங்கு செய்யாமல் இருப்பதே நல்லது."
பாடம்
பேராசை பெரு நஷ்டத்தைத் தரும்; கிடைத்ததைக் கொண்டு திருப்தி அடைவதே சிறந்தது.
