ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿನ್ ಎಂಬ ಬಾಲಕನಿದ್ದನು. ಅವನ ತಂದೆ ಎತ್ತಿನ ಬಂಡಿ ನಡೆಸುವ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುವ ರೈತ. ಕವಿನಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕನಸಿತ್ತು; ಅವನು ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಜಮೀನ್ದಾರನಾಗಿ, ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಬಾಳಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ಆಸೆ.
ಒಂದು ದಿನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಒಂದು ಪ್ರಬಂಧ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು. ವಿಷಯ ಏನೆಂದರೆ, 'ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ಏನಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ?'. ಕವಿನ್ ತುಂಬಾ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಬರೆದನು: 'ನಾನು ತುಂಬಾ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗುತ್ತೇನೆ, ನನಗೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಅರಮನೆಯಂತಹ ಮನೆ ಮತ್ತು ನೂರಾರು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿರುತ್ತವೆ' ಎಂದು ಬರೆದನು.
ಶಿಕ್ಷಕರು ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಓದಿ ಕವನ್ನನ್ನು ಕರೆದರು. "ಕವಿನ್, ನಿನ್ನ ಕಲ್ಪನೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಇದು ಕೇವಲ ಕಥೆಯಂತಿದೆ. ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಏನಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯಾ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಏನು ಮಾಡ್ತೀಯಾ ಎಂದು ಬರೆ" ಎಂದು ತಿಳಿಹೇಳಿದರು.
ಕವಿನ್ ಬೇಸರದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಹೇಳಿದನು. ತಂದೆ ನಗುತಲೇ, "ಮಗನೇ, ಕನಸು ಕಾಣುವುದು ತಪ್ಪು ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಕನಸನ್ನು ನನಸು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಶ್ರಮ ಬೇಕು. ಜನರು ನಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೆದರಬೇಡ, ನಿನ್ನ ಕೆಲಸದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡು" ಎಂದರು.
ಮರುದಿನ ಕವಿನ್ ತನ್ನ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಬದಲಿಸಿದನು. 'ನಾನು ಶ್ರೀಮಂತನಾಗುತ್ತೇನೆ' ಎನ್ನುವ ಬದಲು, 'ನಾನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಕಠಿಣವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿ ದೊಡ್ಡ ಜಮೀನ್ದಾರನಾಗುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಬರೆದನು. ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಶ್ರಮವೇ ದಾರಿ ಎಂದು ಅವನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
Moral
ಕನಸುಗಳನ್ನು ನನಸು ಮಾಡಲು ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ ಬೇಕು.
