ನೀಲ ಬೆಟ್ಟದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆಲದ ಮರದ ಬೇರುಗಳ ಬಳಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಇಲಿಗಳ ಗುಂಪು ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವು ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಆ ಸಂತೋಷ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಾವು ಆ ಮರದ ಬಳಿ ಬಂದು ವಾಸಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಎಲಿಗಳು ಹೊರಗೆ ಬಂದರೆ ಸಾಕು, ಹಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಿನ್ನತೊಡಗಿತು. ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಲಿಗಳು ಆ ಮರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹತ್ತಿರದ ಬಂಡೆಯ ಬಿರುಕಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದವು.
ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಅಪಾಯವಿತ್ತು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹದ್ದೊಂದು ಬಂಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಇಲಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಕೆಳಗೆ ಹಾವು ಮತ್ತು ಮೇಲೆ ಹದ್ದು ಎಂಬ ಎರಡು ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಇಲಿಗಳ ಮುಂದೆ ಬಂದವು.
ಆಗ ಇಲಿಗಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದ 'ಚಿಂಟು' ಎಂಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಇಲಿ ಒಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ಹೇಳಿತು. "ನಮಗೆ ಈ ಶತ್ರುಗಳ ಜೊತೆ ಹೋರಾಡಲು ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಹೋರಾಡಿಸಬಹುದು!"
ಇಲಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟವು. "ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದವು.
ಚಿಂಟು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿತು, "ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನ ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವ ಇಲಿಗಳನ್ನು ಆರಿಸೋಣ. ಒಬ್ಬ ಇಲಿ ಮರದ ಬಳಿ ನಿಲ್ಲಲಿ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಇಲಿ ಬಂಡೆಯ ಬಳಿ ನಿಲ್ಲಲಿ. ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಆಳವಾದ ಗುಂಡಿಯೊಳಗೆ ಜಿಗಿಯಬೇಕು. ಎಲಿಗಳು ಮಾಯವಾದನ್ನು ಕಂಡ ಕೂಡಲೇ ಹಾವು ಮತ್ತು ಹದ್ದು ಎಲಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಓಡಿ ಬರುವಾಗ ಅವು ಪರಸ್ಪರ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತವೆ."
ಇಲಿಗಳು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದವು. ವೇಗದ ಇಲಿಗಳು ಓಡಿ ಬಂದು ಗುಂಡಿಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿಕೊಂಡವು. ಎಲಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಂದ ಹಾವು ಮತ್ತು ಹದ್ದು ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದಾಗ, ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ದೊಡ್ಡ ಡಿಕ್ಕಿ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಭಯಗೊಂಡ ಆ ಶತ್ರುಗಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋದವು. ಅಂದಿನಿಂದ ಇಲಿಗಳು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಬಾಳಿದವು.
Moral
ಬಲಕ್ಕಿಂತ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ ದೊಡ್ಡದು.