ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಒಂದು ಅಹಂಕಾರಿ ಸಿಂಹವು ಕಾಡಿನ ಮೇಲಿನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅನಗತ್ಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇರಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಪುಟ್ಟ ಮೊಲವು, 'ಕಾಡು ಸಾಮರಸ್ಯ ಸಂಘ' ಎಂಬ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಕಾಡಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕು ಎನ್ನುವುದೇ ಇದರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು.
ಈ ಸಂಘದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದ ಸಿಂಹವು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿತು. 'ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೊಲವು ನನ್ನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದೇ?' ಎಂದು ಅದು ಅಬ್ಬರಿಸಿತು. ಈ ಸಂಘವು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ ಸಿಂಹವು, ಮೊಲಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ಕಾಡಿನ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮೊಲವನ್ನು ಹಾಜರುಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕರಡಿ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶನಾಗಿ ಕುಳಿತಿತ್ತು.
ಕರಡಿ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದರು: 'ನೀನು ಕಾಡಿನ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ್ದೀಯೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಕಾಡಿನಿಂದ ಹೊರಹಾಕುವ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ!'
ತೀರ್ಪನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೊಲವು ಹೆದರಿ ನಡುಗುವ ಬದಲು, ಜೋರಾಗಿ ನಗತೊಡಗಿತು. 'ಹಾ... ಹಾ... ಹಾ!' ಅದರ ನಗು ಇಡೀ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.
ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ ಕರಡಿಯು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, 'ನೀನು ಯಾಕೆ ನಗುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ನಿನಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಅಲ್ವಾ!' ಎಂದು ಕೇಳಿತು.
ಮೊಲವು ಶಾಂತವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿತು, 'ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರೇ, ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ತಮಾಷೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಕಳ್ಳನಾಗಿದ್ದೇನೋ? ಅಥವಾ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವನಾಗಿದ್ದೇನೋ? ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದು ಕಾಡಿನ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ. ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಪುಟ್ಟ ಮೊಲಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುವುದು ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರ ಅಲ್ವೇ!'
ಮೊಲದ ಧೈರ್ಯದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನಗತೊಡಗಿದವು. ಶಿಕ್ಷೆಯು ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥಹೀನವಾದುದು ಎಂದು ಅರಿತ ಕರಡಿ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶನು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿದನು. ಮೊಲದ ಧೈರ್ಯವು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಯಿತು.
Moral
ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವಿದ್ದರೆ ಭಯಕ್ಕೆ ಜಾಗವಿಲ್ಲ.