ஒரு காலத்தில், ஒரு பெரிய காட்டில் விலங்குகள் அனைத்தும் ஒற்றுமையாக வாழ்ந்து வந்தன. ஆனால், ஒரு கர்வம் பிடித்த சிங்கம் அந்த காட்டையே தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொண்டு, மற்ற விலங்குகளுக்குத் தேவையில்லாத கட்டளைகளைப் பிறப்பித்து வந்தது. இதைக் கண்டு வருத்தமடைந்த சிறு முயல் ஒன்று, 'காட்டு ஒற்றுமைச் சங்கம்' என்ற அமைப்பை உருவாக்கியது. இந்தச் சங்கத்தின் நோக்கம், காட்டில் உள்ள அனைத்து விலங்குகளும் பயமின்றி, சமமாக வாழ்வதே ஆகும்.
இந்தச் சங்கத்தைப் பற்றி அறிந்திருந்த சிங்கம், மிகுந்த கோபமடைந்தது. 'இந்தச் சங்கம் சட்டத்திற்குப் புறம்பானது! ஒரு சிறிய முயல் என்னைத் தடுத்தால் எப்படி?' என்று கர்ஜித்தது. உடனே, அந்த முயலைத் தண்டிப்பதற்காகக் காட்டு நீதிமன்றத்திற்கு அழைத்தது. அங்கிருந்த ஒரு பெரிய கரடி நீதிபதியாக அமர்ந்திருந்தது.
சிங்கம் தன் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி, முயலுக்குப் பெரிய தண்டனை வழங்கத் தொடங்கியது. 'நீ சட்டத்தை மீறியுள்ளாய், அதனால் உனக்கு மூன்று மாதங்கள் காட்டை விட்டு வெளியேற வேண்டும்!' என்று கரடி நீதிபதி கம்பீரமாகத் தீர்ப்பளித்தது.
அந்தத் தீர்ப்பைக் கேட்டதும், முயல் பயந்து நடுங்குவதற்குப் பதிலாக, சத்தமாகச் சிரித்தது. 'ஹா... ஹா... ஹா!' என்று அந்தச் சிரிப்பு காடு முழுவதும் எதிரொலித்தது.
நீதிபதி கரடி ஆச்சரியத்துடன், 'ஏன் சிரிக்கிறாய்? உனக்குத் தண்டனை கிடைத்துள்ளதே!' என்று கேட்டது.
முயல் அமைதியாகச் சொன்னது, 'ஐயா, நான் செய்த தவறு என்னவென்று எனக்குத் தெரியவில்லை. நான் ஒரு திருடனா? அல்லது மற்ற விலங்குகளைத் துன்புறுத்துபவனா? நான் செய்தது காட்டின் அமைதிக்காகத்தான். ஒரு சிறிய முயல் காட்டின் அமைதியைக் காக்க முயன்றதற்காக இவ்வளவு பெரிய தண்டனை தருவது எவ்வளவு வேடிக்கையாக இருக்கிறது!'
முயலின் தைரியமான மற்றும் உண்மையான பதிலைக் கேட்ட மற்ற விலங்குகள் அனைத்தும் சேர்ந்து சிரித்தன. அந்தத் தீர்ப்பு எவ்வளவு அர்த்தமற்றது என்பதை உணர்ந்த கரடி நீதிபதி, தலைகுனிந்து அமர்ந்தது. முயலின் துணிச்சல் காட்டில் உள்ள மற்ற விலங்குகளுக்குப் பெரிய நம்பிக்கையைத் தந்தது.
பாடம்
உண்மை மற்றும் துணிச்சல் இருக்கும் இடத்தில் பயம் இருக்காது.
