ಒಂದು ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ದಿಯಾ ಮತ್ತು ಕಿಯಾ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರಿಯರಿದ್ದರು. ದಿಯಾ ತುಂಬಾ ಕರುಣಾಮಯಿ ಮತ್ತು ಶ್ರಮಜೀವಿ, ಆದರೆ ಕಿಯಾ ಸೋಮಾರಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥಿ. ಅವರ ಸಾಕುತಾಯಿ ಕಿಯಾಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ದಿಯಾವನ್ನು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ, ದಿಯಾವನ್ನು ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಲು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದರು.
ದಿಯಾ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಒಂದು ಹಳೆಯ ಮರವು ಅವಳ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿತು. ಅದರ ಒಣಗಿದ ರೆಂಬೆಗಳನ್ನು ದಿಯಾ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿದಳು. ನಂತರ ಒಂದು ದ್ರಾಕ್ಷೆ ಬಳ್ಳಿಯು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ರೆಂಬೆಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಕೇಳಿದಾಗ, ದಿಯಾ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಳು. ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಆ ಬಳ್ಳಿ ಅವಳಿಗೆ ಸಿಹಿಯಾದ ದ್ರಾಕ್ಷಿ ರಸವನ್ನು ನೀಡಿತು.
ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದಿಯಾ ಒಂದು ಒಡೆದ ಮಣ್ಣಿನ ಒಲೆ ಮತ್ತು ಕೊಳಕು ಬಾವಿಯನ್ನು ಕಂಡಳು. ಅವಳು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಒಲೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ಬಾವಿಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿದಳು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅನಾಥ ನಾಯಿಮರಿಗೂ ಅವಳು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಳು.
ಕೊನೆಗೆ ದಿಯಾ ದೇವತೆಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾದ ಒಂದು ಅರಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದಳು. ದೇವತೆಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಕೆಲಸ ನೀಡಿದರು, ಆದರೆ ಏಳನೇ ಕೋಣೆಯನ್ನು ತೆರೆಯಬಾರದು ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು. ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ, ದೇವತೆಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಏಳನೇ ಕೋಣೆಯನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳ ನಿಧಿಯಿತ್ತು!
ಮನೆಗೆ ಮರಳುವಾಗ, ಅವಳು ಕಾಪಾಡಿದ ನಾಯಿಮರಿ ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ನಿಧಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿತು. ದಿಯಾ ಅತಿಯಾದ ಆಸೆ ಪಡದೆ ಅವಶ್ಯಕವಿರುವಷ್ಟನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ಮಾಡಿದ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಒಲೆ ಆಹಾರವನ್ನು, ಬಾವಿ ನೀರನ್ನು ಮತ್ತು ದ್ರಾಕ್ಷೆ ಬಳ್ಳಿ ಹಣ್ಣನ್ನು ನೀಡಿದವು.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕಿಯಾಳ ತಾಯಿ ಕಿಯಾಳನ್ನೂ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಲು ಕಳುಹಿಸಿದಳು. ಆದರೆ ಕಿಯಾ ಸೋಮಾರಿ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಏಳನೇ ಕೋಣೆಯನ್ನು ದುರಾಸೆಯಿಂದ ತೆರೆದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಜೇನು ನೊಣಗಳು ಮತ್ತು ಧೂಳು ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು! ಕಿಯಾ ಯಾವುದನ್ನೂ ಪಡೆಯದೆ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದಳು.
Moral
ಪರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಶ್ರಮಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು, ಆದರೆ ಸೋಮಾರಿತನ ಮತ್ತು ದುರಾಸೆ ನಷ್ಟವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.
