ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ ദിയ എന്നും കിയ എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് സഹോദരിമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ദിയ വളരെ നല്ലവളും കഠിനാധ്വാനിയുമായിരുന്നു, എന്നാൽ കിയ മടിയും സ്വാർത്ഥയുമായിരുന്നു. അവരുടെ വളർത്തമ്മ കിയയെ മാത്രം സ്നേഹിക്കുകയും ദിയയെ പണിയെടുത്തു കൊള്ളുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ദിയയെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി പണം സമ്പാദിക്കാൻ അയച്ചു.
ദിയ കാട്ടിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഒരു വലിയ മരം അവളോട് സഹായം ചോദിച്ചു. അതിന്റെ ഉണങ്ങിയ ചില്ലകൾ നീക്കം ചെയ്യാൻ ദിയ സഹായിച്ചു. പിന്നീട് ഒരു മുന്തിരിവള്ളി അതിന്റെ പഴയ കൊമ്പുകൾ വൃത്തിയാക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ദിയ അത് ചെയ്തു കൊടുത്തു. പകരം ആ വള്ളി അവൾക്ക് മധുരമുള്ള മുന്തിരിപ്പാന നൽകി.
യാത്രയ്ക്കിടെ, തകർന്ന ഒരു മൺ അടുപ്പ് കണ്ട ദിയ, അടുത്തുള്ള കുളത്തിൽ നിന്ന് കളിമണ്ണ് എടുത്ത് അത് നന്നാക്കി. ഒരു പഴയ കിണർ വൃത്തിയാക്കാൻ അവളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദിയ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്ത് അത് വൃത്തിയാക്കി. വഴിയിൽ കണ്ട ഒരു അഴുക്കുപുരണ്ട നായ്ക്കുട്ടിയെയും അവൾ സ്നേഹത്തോടെ കുളിപ്പിച്ചു.
അവസാനം ദിയ ഒരു മാന്ത്രിക കൊട്ടാരത്തിലെത്തി. അവിടെയുള്ള ദേവതകൾ അവൾക്ക് ജോലി നൽകി, പക്ഷേ ഏഴാമത്തെ മുറി തുറക്കരുതെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ദിയ തന്റെ പിതാവിനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, ദേവതകൾ അവൾക്ക് ഏഴാമത്തെ മുറി തുറന്നു കൊടുത്തു. അവിടെ സ്വർണ്ണവും രത്നങ്ങളും നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു!
തിരികെ വരുമ്പോൾ, അവൾ സഹായിച്ച നായക്കുട്ടി അവൾക്ക് ഒരു നിധി കാണിച്ചു കൊടുത്തു. ദിയ അത്യാഗ്രഹം കാണിക്കാതെ ആവശ്യമായത് മാത്രം എടുത്തു. വഴിയിൽ വെച്ച് അവൾ സഹായിച്ച അടുപ്പ് ഭക്ഷണവും, കിണർ വെള്ളവും, മുന്തിരിവള്ളി പഴങ്ങളും നൽകി.
ഇതറിഞ്ഞ കിയയുടെ അമ്മ കിയയെയും പണം സമ്പാദിക്കാൻ അയച്ചു. എന്നാൽ കിയ മടിയായിരുന്നതുകൊണ്ട് ആർക്കും സഹായിച്ചില്ല. മരത്തെയോ കിണറിനെയോ അവൾ സഹായിച്ചില്ല. ദേവതകളുടെ കൊട്ടാരത്തിലെ ഏഴാമത്തെ മുറി കിയ തുറന്നപ്പോൾ അവിടെ വണ്ടുകളും തേനീച്ചകളും മാത്രമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്! കിയ ഒടുവിൽ ഒന്നുമില്ലാതെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി വന്നു.
