ஒரு அழகான கிராமத்தில் தியா மற்றும் கியா என்ற இரு சகோதரிகள் இருந்தனர். தியா மிகவும் அன்பானவள் மற்றும் சுறுசுறுப்பானவள். ஆனால் கியா எப்போதும் சோம்பேறியாகவும், மற்றவர்களைப் பற்றித் தவறாக நினைப்பவளாகவும் இருந்தாள். அவர்களின் வளர்ப்புத் தாய் கியாவிற்கு மட்டுமே முன்னுரிமை கொடுத்து, தியாவை வீட்டு வேலைகளுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தினார். ஒருநாள், தியாவிடம் பணம் சம்பாதித்து வரச் சொல்லி, அவளைக் கிராமத்திற்கு வெளியே தள்ளினார்.
தியா சோகத்துடன் நடந்து சென்றபோது, ஒரு பெரிய ஆலமரம் அவளிடம் பேசியது. "அழகிய பெண்ணே, என் கிளைகளில் உள்ள காய்ந்த மற்றும் உறுதியற்ற குச்சிகளை நீ நீக்கித் தருவாயா?" என்று கேட்டது. தியா தயங்காமல் மரத்தில் ஏறி, அந்தத் தொந்தரவு தரும் குச்சிகளைச் சரி செய்தாள். பிறகு, ஒரு திராட்சை கொடி அவளிடம் உதவி கேட்டது. காய்ந்த கொடிகளைச் சுத்தம் செய்த தியாவிற்கு, அந்த கொடி இனிமையான திராட்சை ரசத்தைக் கொடுத்தது.
அவள் மேலும் சென்றபோது, ஒரு பழைய மண் அடுப்பைக் கண்டாள். அது உடைந்து போயிருந்தது. தியா அருகில் இருந்த குளத்திலிருந்து களிமண்ணைக் கொண்டு வந்து, அந்த அடுப்பை மீண்டும் பயன்படுத்தும் வகையில் சரி செய்தாள். ஒரு பாழடைந்த கிணறு அவளிடம் உதவி கேட்டது. தியா வாளியை எடுத்து, கிணற்றின் சுவர்களில் இருந்த பாசி மற்றும் அழுக்குகளைச் சுத்தம் செய்தாள். வழியில் ஒரு அழுக்கு நாய்க்குட்டியைப் பார்த்த தியா, அதைத் தூக்கிக் கொண்டு சென்று குளிப்பாட்டி, அன்புடன் பார்த்துக் கொண்டாள்.
இறுதியில், தியா ஒரு மாயத் தேவதைகள் வசிக்கும் மாளிகையை அடைந்தாள். தேவதைகள் அவளது சுறுசுறுப்பைக் கண்டு, அங்கேயே வேலை செய்ய அனுமதித்தனர். "ஏழு அறைகள் உள்ளன, முதல் ஆறு அறைகளைச் சுத்தம் செய், ஆனால் ஏழாவது அறையைத் திறக்காதே" என்று எச்சரித்தனர். தியா ஒரு வருடம் முழுவதும் மிகவும் பொறுப்புடன் வேலை செய்தாள். ஒருநாள் அவள் தன் வளர்ப்புத் தாயை நினைத்து அழுதபோது, தேவதைகள் அவளுக்குப் பரிசளிக்க ஏழாவது அறையைத் திறந்தனர். அங்கே தியாவின் வாழ்க்கையை மாற்றும் அளவிற்குத் தங்க நாணயங்களும் நவரத்தினங்களும் இருந்தன.
வீட்டிற்குத் திரும்பும் வழியில், அவள் காப்பாற்றிய நாய்க்குட்டி அவளுக்கு ஒரு ரகசியப் புதையலைக் காட்டியது. தியா பேராசைப்படாமல், தனக்குத் தேவையானதை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு சென்றாள். வழியில் அவள் செய்த உதவிகளுக்காக, அந்த அடுப்பு அவளுக்குச் சுவையான உணவையும், கிணறு குளிர்ந்த நீரையும், திராட்சை கொடி இனிப்பான பழச்சாறையும் வழங்கின.
இதை அறிந்த கியாவின் தாய், பொறாமையினால் கியாவையும் பணம் சம்பாதிக்க அனுப்பி வைத்தாள். ஆனால் கியா மிகவும் சோம்பேறி. மரம், கொடி, அடுப்பு, கிணறு என எதுவும் அவளுக்கு உதவி செய்யவில்லை, ஏனெனில் அவள் யாருக்கும் உதவ மறுத்தாள். தேவதைகளின் மாளிகையில் அவள் ஏழாவது அறையைத் திறந்தபோது, அங்கே தேனீக்களும் வண்டுகளும் மட்டுமே இருந்தன. அவளுக்குக் கூட உதவி செய்ய அந்த நாய்க்குட்டி முன்வரவில்லை. இறுதியில் கியா ஏமாற்றத்துடன் வீடு திரும்பினாள். அவளது பேராசையையும் சோம்பேறித்தனத்தையும் கண்டு அவளது வளர்ப்புத் தாய் அவளைத் தடுத்துப் பேசினார்.
