ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ತಾತನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆಯಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ವರ್ಷ ಮಳೆಯೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಬಿಸಿಲು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೆರೆ ಬತ್ತಿ ಹೋಗಿತ್ತು, ಗಿಡಮರಗಳೆಲ್ಲಾ ಬಾಡಿ ಹೋಗಿದ್ದವು. ಆರ್ಯನ್ನ ಸಾಕು ನಾಯಿ ಮರಿ ಬ್ರೂನೋ ದಣಿದು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಅದು ಅಲುಗಾಡಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆರ್ಯನ್ ಬಳಿ ಅಂದು ಕುಡಿಯಲು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಲೋಟ ನೀರು ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು. ಆ ನೀರನ್ನು ತಾನು ಕುಡಿದರೆ ತನ್ನ ಬಾಯಾರಿಕೆ ನೀಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಬ್ರೂನೋ ಏನಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಆರ್ಯನ್ ಯೋಚಿಸಿದನು. ಅವನು ಆ ನೀರನ್ನು ಬ್ರೂನೋಗೆ ಕುಡಿಸಿದನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳು ಕವಿದವು ಮತ್ತು ಮಳೆ ಸುರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಒಣಗಿದ ಭೂಮಿ ಹಸಿರಾಯಿತು, ಕೆರೆ ತುಂಬತೊಡಗಿತು. ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ತಾತನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, 'ತಾತಾ, ಈ ಮಳೆ ಕೇವಲ ನೀមិនಲ್ಲ, ಇದು ಜಗತ್ತನ್ನು ಬದುಕಿಸುವ ಅಮೃತ!'
