ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಧವ ಮತ್ತು ಮೀರಾ ಎಂಬ ದಂಪತಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾಧವನು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನು, ಆದರೆ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಆಗಾಗ ಸುಸ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಮೀರಾ ಆ ಮನೆಯ ಜೀವಧಾರೆಯಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಮನೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಗೋಡೆಗಳನ್ನಾಗಿ ನೋಡದೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಂದು ಸುಂದರ ತಾಣವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಳು. ಮಾಧವನು ದಣಿದು ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ಮೀರಾಳ ನಗು ಮತ್ತು ಅವಳ ಕಾಳಜಿ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಮರೆಸುವಂತಿತ್ತು.
ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಜುನ್ ಮತ್ತು ಅನನ್ಯ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದರು. ಮೀರಾ ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಗುಣವನ್ನು ಕಲಿಸಿದ್ದಳು. ಒಂದು ದಿನ ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅರ್ಜುನ್ ಅರಿಯದೆ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧರ ಬಕೆಟ್ ಅನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳಿದನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಅನನ್ಯ ಓಡಿಹೋಗಿ ಆ ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ, ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದಳು. ಮಕ್ಕಳ ಈ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣವನ್ನು ಕಂಡು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು, 'ಇದು ಮೀರಾಳ ಸಂಸ್ಕಾರ' ಎಂದು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರು. ಆಗ ಮಾಧವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು, ಮೀರಾ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಸ್ಕಾರವಂತ ಮಕ್ಕಳು ಆ ಮನೆಯ ನಿಜವಾದ ಆಭರಣಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು.
