ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் மற்றும் நிலா என்ற தம்பதியினர் வசித்து வந்தனர். மாறன் ஒரு கடின உழைப்பாளி, ஆனால் அவ்வப்போது வேலையில் ஏற்படும் அழுத்தத்தால் சோர்வடைந்து விடுவான். நிலா அந்த வீட்டின் உயிர்நாடி. அவள் வீட்டை வெறும் சுவர்களாகப் பார்க்காமல், அன்பால் ஒரு கோவிலாக மாற்றினாள். மாறன் களைப்புடன் வீட்டிற்கு வரும்போது, நிலாவின் புன்னகையும் அவள் தயாரிக்கும் சுடச்சுட உணவும் அவனது கவலைகளை மறக்கச் செய்யும். நிலாவின் பொறுமையும், வீட்டை அவள் வழிநடத்தும் விதமும் மாறனுக்கு ஒரு பெரிய பலமாக இருந்தது.
அவர்களுக்கு கதிர் மற்றும் கவிதா என்ற இரண்டு குழந்தைகள் இருந்தனர். நிலா தன் குழந்தைகளுக்கு வெறும் பாடங்களை மட்டும் கற்றுக்கொடுக்கவில்லை; மற்றவர்களுக்கு உதவும் பண்பையும், பெரியவர்களை மதிக்கும் குணத்தையும் கற்றுக்கொடுத்தாள். ஒருமுறை, கிராமத்து திருவிழாவின் போது, கதிர் ஒரு முதியவருக்குத் தெரியாமல் ஒரு பொருளைத் தவறவிட்டான். கவிதா உடனே ஓடிச் சென்று அந்தப் பொருளைத் தேடி எடுத்துத் தந்தாள். குழந்தைகளின் இந்த நற்பண்பைக் கண்ட ஊர் மக்கள், 'நிலாவின் வளர்ப்புதான் இவர்களின் அழகு' என்று பாராட்டினர். மாறன் அப்போது உணர்ந்தான், ஒரு சிறந்த மனைவி ஒரு வீட்டை எப்படிப் பாதுகாப்பார் என்பதையும், அந்தப் பண்பான பிள்ளைகள் அந்த வீட்டின் உண்மையான நகைகள் என்பதையும்.
