ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവനും മീരയും താമസിച്ചിരുന്നു. മാധവൻ കഠിനാധ്വാനിയായ ഒരു മനുഷ്യനായിരുന്നു, എങ്കിലും ജോലിഭാരം കാരണം പലപ്പോഴും അവൻ തളർന്നുപോകാറുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ മീര ആ വീടിന്റെ ജീവനായിരുന്നു. അവൾ ആ വീടിനെ വെറുമൊരു കെട്ടിടമായിട്ടല്ല, സ്നേഹം നിറഞ്ഞ ഒരിടമായിട്ടാണ് കണ്ടത്. മാധവൻ തളർന്നു വരുമ്പോൾ മീരയുടെ പുഞ്ചിരിയും കരുതലും അവന് പുതിയൊരു ഉന്മേഷം നൽകി. അവൾ നൽകുന്ന ആത്മവിശ്വാസമാണ് മാധവന്റെ വലിയ കരുത്ത്.
അവർക്ക് അർജുൻ എന്നും അനന്യ എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു. മീര അവർക്ക് നല്ല ശീലങ്ങളും മൂല്യങ്ങളും പകർന്നു നൽകി വളർത്തി. ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു ഉത്സവത്തിനിടെ, അർജുൻ അറിയാതെ ഒരു വൃദ്ധന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഒരു സാധനം താഴെ വീഴ്ത്തി. ഉടൻ തന്നെ അനന്യ ഓടിച്ചെന്ന് അത് എടുത്തു നൽകുകയും മാപ്പപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. കുട്ടികളുടെ ഈ നല്ല സ്വഭാവം കണ്ട നാട്ടുകാർ പറഞ്ഞു, 'ഇത് മീരയുടെ വളർത്തലിലാണ്.' തന്റെ കുടുംബത്തെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, മീര തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഐശ്വര്യമാണെന്നും, ആ നല്ല മക്കൾ ആ ഐശ്വര്യത്തിന്റെ തിളങ്ങുന്ന രത്നങ്ങളാണെന്നും മാധവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
