ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಮತ್ತು ಲಿಯೋ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆರ್ಯನ್ ತುಂಬಾ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬ ಗುಣವಿರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಬಳಿ ಇರುವ ಆಟಿಕೆಗಳು, ಸಿಹಿ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ತನಗೇ ಸೇರಬೇಕು ಎಂದು ಅವನು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಲಿಯೋ ತುಂಬಾ ಬಡವನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಬಳಿ ಇರುವ ಸಣ್ಣ ತುತ್ತು ಅನ್ನವನ್ನಾದರೂ ಹಸಿದವರಿಗೆ ನೀಡಲು ಅವನು ಸದಾ ಸಿದ್ಧನಿದ್ದನು.
ಒಮ್ಮೆ ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ಆಹಾರ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ತೀವ್ರ ಅಭಾವ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆರ್ಯನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಹಾರ ಇತ್ತು, ಆದರೆ ತನ್ನ ಆಹಾರ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಅವನು ಯಾರಿಗೂ ಏನನ್ನೂ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಲಿಯೋ ತನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರನ್ನು ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ಹಸಿದ ನೆರೆಹೊರೆಯವರಿಗೆ ಹಂಚಿದನು. ಲಿಯೋನ ಈ ಗುಣ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮಾದರಿಯಾಯಿತು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಆರ್ಯನಿಗೆ ಒಂದು ಕಷ್ಟದ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಅವನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಹಣ ಅಥವಾ ಆಟಿಕೆಗಳು ಅವನಿಗೆ ನೆರವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಲಿಯೋ ತನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯವನ್ನು ಆರ್ಯನಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತನ್ನಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಇರುವವನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಮರೆತು ಇತರರಿಗಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಆರ್ಯನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು.
