ಕರುಣೆಯ ನಿಧಿ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಪತ್ನಿ ಮಾರ್ತಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುವವನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೇವಲ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಡುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು. 'ನಾವು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಬಳಕೆಗಾಗಿಯೇ' ಎಂಬುದು ಅವನ ನಂಬಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಮಾರ್ತಾ ತುಂಬಾ ದಯಾಮಯಿ, ಆದರೆ ಸ್ಯಾಮುವಲ್‌ನ ಈ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಅವಳಿಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಬಾರಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಬರಗಾಲ ಬಂದಾಗ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ವೃದ್ಧ ದಂಪತಿಗಳು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಬಂದರು. ಮಾರ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧಳಾದಾಗ, ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ಅವಳನ್ನು ತಡೆದನು. 'ನಮ್ಮ ಶೇಖರಣೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಇದನ್ನು ಕೊಡಬೇಡ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಮಾರ್ತಾ ಬೇಸರದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಿದಳು. ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ತೀವ್ರ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಹಣವಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಅಥವಾ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಲು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಅಂದು ಮಾರ್ತಾ ನೀಡಿದ ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯವನ್ನು ಮರೆಯದ ಆ ವೃದ್ಧರ ಕುಟುಂಬವು, ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ನೆರವು ನೀಡಿತು. ಕೇವಲ ಹಣವಿದ್ದರೆ ಸಾಲದು, ನಾವು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡುವ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಹಾಯವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ಅರಿತುಕೊಂಡನು.