കാരുണ്യത്തിന്റെ നിധി

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ സാമുവലും ഭാര്യ മാർത്തയും താമസിച്ചിരുന്നു. സാമുവൽ കഠിനാധ്വാനിയായ ഒരാളായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് ഒരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു; സമ്പത്ത് മാത്രം കൂട്ടിക്കൂട്ടുന്ന സ്വഭാവം. ഓരോ നാണയവും ഓരോ ധാന്യവും ഭാവികാലത്തേക്ക് കരുതിവെക്കണമെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു. മാർത്ത വളരെ ദയയുള്ളവളായിരുന്നു, എന്നാൽ സാമുവലിന്റെ ഈ സ്വഭാവം കാരണം മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഒരു കഠിനമായ ശൈത്യകാലത്ത്, വിശന്നു വലഞ്ഞ ഒരു വൃദ്ധനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനും അവരുടെ വീട്ടുവാതിൽക്കൽ എത്തി. മാർത്ത അവർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ സാമുവൽ തടഞ്ഞു. 'നമ്മൾ ഇത്രയധികം കഷ്ടപ്പെട്ട് സമ്പാദിച്ചതൊക്കെ ഇതിനാണോ? നമ്മൾ ഇത് നൽകിയാൽ നമ്മുടെ ശേഖരം കുറയും,' സാമുവൽ പറഞ്ഞു. മാർത്ത സങ്കടത്തോടെ അവർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകി. വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി, സാമുവലിന് കഠിനമായ ഒരു രോഗം ബാധിച്ചു. വലിയ സമ്പത്തുണ്ടായിട്ടും, ആ സമയത്ത് അവന് ആശ്വാസമോ സഹായമോ ലഭിച്ചില്ല. എന്നാൽ, അന്ന് മാർത്ത നൽകിയ ആ ചെറിയ സഹായം മറക്കാതെ, ആ വൃദ്ധന്റെ കുടുംബം സാമുവലിന്റെ കുടുംബത്തെ ആ പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിൽ സഹായിച്ചു. സമ്പത്ത് മാത്രമല്ല, നാം മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകുന്ന സ്നേഹവും കരുണയുമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ നമ്മെ സംരക്ഷിക്കുന്നത് എന്ന് സാമുവൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.