ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ತಾತನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ ಅಜಯ್ ಒಂದು ಆಮೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಕ್ಕಿ ಆ ಆಮೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಂದಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಮೆಯು ಗಾಬರಿಯಾಗಿ ಓಡಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ತನ್ನ ತಲೆ, ಕಾಲು ಮತ್ತು ದೇಹವನ್ನು ಬಹಳ ಶಾಂತವಾಗಿ ತನ್ನ ಕವಚದೊಳಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡಿತು. ಹಕ್ಕಿಯು ಯಾವುದನ್ನೂ ಹಿಡಿಯಲಾಗದೆ ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಹಾರಿಹೋಯಿತು.
'ತಾತಾ, ಆ ಆಮ ಯಾಕೆ ಓಡಲಿಲ್ಲ?' ಅಜಯ್ ಕೇಳಿದನು. ತಾತ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, 'ಅಜಯ್, ಆ ಆಮ ತನ್ನ ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ತನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕಲಿತಿದೆ. ಸಂಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ಅದು ಗಾಬರಿಯಾಗದೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದುವೇ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ.'
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ಅಜಯ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಅವಮಾನಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಅಜಯ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪ ಬಂದಿತು. ಆದರೆ ತಾತ ಹೇಳಿದ ಆಮೆಯ ಮಾತು ಅವನ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಅವನು ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆದು, ಶಾಂತವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದನು. ಅಜಯ್ನ ಈ ಸಂಯಮವನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಹುಡುಗ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಅಜಯ್ ಅಂದು ಅರಿತನು.
