ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ಪೋಷಕರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ದೊಡ್ಡವನಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕರಿಗೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಚೀಲ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದನ್ನು ತೆರೆದು ನೋಡಿದಾಗ ಅದರಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳಿದ್ದವು! ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವನಿಗೆ ಆಸೆವಾಯಿತು, 'ಇದನ್ನು ತಗೆದುಕೊಂಡರೆ ನಾನು ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಬಹುದು, ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು.
ಆದರೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನ ತಂದೆಯ ಮಾತುಗಳು ನೆನಪಾದವು. 'ಕರಿ, ಎಷ್ಟೇ ಸಂಪತ್ತು ಸಿಕ್ಕರೂ ಅದನ್ನು ತಪ್ಪು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಬೇಡ. ನಿನ್ನ ನಡತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊ, ಅದುವೇ ನಿನಗೆ ಗೌರವ ತರುತ್ತದೆ' ಎಂದು ತಂದೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಹಣವನ್ನು ತಗೆದುಕೊಂಡರೆ ತನ್ನ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತನು.
ಕರಿ ಆ ಚೀಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಆ ಚೀಲವು ಹಳ್ಳಿಯ ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಕರಿಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದರು. ಆ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕರಿಯ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು.
ಹಣಕ್ಕಿಂತ ಗುಣ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಕರಿ ಅಂದು ಕಲಿತನು.
