ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಕೋಪ ಬಂದಾಗ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಗೆಳೆಯ ರೋಹನ್ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅರ್ಜುನ್ ಅಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿದ್ದನು, ಅವನು ಆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಇದು ಎಂತಹ ಕೆಟ್ಟ ಚಿತ್ರ! ನಿನಗೆ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಲು ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲ!' ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
ರೋಹನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿತು. ಅವನು ಸುಮ್ಮನೆ ತನ್ನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮಡಚಿ ಇಟ್ಟನು. ಅಂದು ಸಂಜೆ ಅರ್ಜುನ್ ತಾಯಿ ಮೀರಾ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಹೇಳಿದಳು, 'ಅರ್ಜುನ್, ನಾವು ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಹೇಳುವ ಮಾತುಗಳು ಇತರರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೋಯಿಸಬಹುದು. ಒಳ್ಳೆಯ ನಡತೆಯುಳ್ಳವರು ಎಂದಿಗೂ ಇತರರನ್ನು ನೋಯಿಸುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ.'
ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾದ ಅರ್ಜುನ್, ಮರುದಿನವೇ ರೋಹನ್ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದನು. ರೋಹನ್ನ ಚಿತ್ರ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೊಗಳಿದನು. ರೋಹನ್ ನಗುಮುಖದಿಂದ ಅರ್ಜುನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅರ್ಜುನ್ ಮಾತನಾಡುವ ಮುನ್ನ ಯೋಚಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
