ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನು. ಅವನ ಗೆಳೆಯ ವಿಕ್ರಮ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಂಚಲ ಸ್ವಭಾವದವನು. ಒಂದು ದಿನ, ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿದರು. ಆರ್ಯನ್ ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಸೌಂದರ್ಯಗೊಳಿಸಿದನು.
ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವಿಕ್ರಮ್ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಓಡಿ ಬಂದು ಆ ಮಣ್ಣಿನ ಮನೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿ ಒಡೆದು ಹಾಕಿದನು. ಆರ್ಯನ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ವಿಕ್ರಮ್ ಮೇಲೆ ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರ್ಯನ್ಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಅವಕಾಶಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಆದರೆ, ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿ ವಿಕ್ರಮ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದನು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಆರ್ಯನ್ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು. ತಾನು ವಿಕ್ರಮ್ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದ್ದರೂ, ಆ ಘಟನೆಯ ನೆನಪು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ ತನಗೆ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆರ್ಯನ್ ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿಸಿಹಾಕಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ಆ ತಪ್ಪನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟನು. ಆರ್ಯನ್ನ ಈ ದೊಡ್ಡ ಗುಣವನ್ನು ಕಂಡು ವಿಕ್ರಮ್ ಬೆರಗಾದನು. ಅವರ ಸ್ನೇಹವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಾಢವಾಯಿತು.
