ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കണ്ണൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളരെ ശാന്തനും സ്നേഹനിധിയുമായിരുന്നു. അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ രാഹുൽ എപ്പോഴും പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വരുന്ന സ്വഭാവക്കാരനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് മണ്ണുകൊണ്ട് മനോഹരമായ ഒരു കൊട്ടാരം നിർമ്മിച്ചു. കണ്ണൻ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെയാണ് അത് നിർമ്മിച്ചത്.
കളിച്ചുനടക്കുമ്പോൾ രാഹുൽ അറിയാതെ ആ മണ്ണുകൊട്ടാരം തകർത്തു കളഞ്ഞു. കണ്ണന് വലിയ വിഷമവും ദേഷ്യവും തോന്നി. രാഹുലിനോട് ദേഷ്യപ്പെടാനോ അവനെ ശകാരിക്കാനോ കണ്ണന് സാധിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവൻ തന്റെ ദേഷ്യം നിയന്ത്രിച്ച് രാഹുലിനോട് ക്ഷമിച്ചു.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. കണ്ണൻ ആ പഴയ വിഷമം തന്റെ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചില്ല. ആ സംഭവം നടന്ന കാര്യം അവൻ പൂർണ്ണമായും മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് വിഷമിക്കാതെ അവൻ രാഹുലുമായി പഴയതുപോലെ സന്തോഷത്തോടെ കളിച്ചു. കണ്ണന്റെ ഈ വലിയ മനസ്സ് കണ്ട് രാഹുൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അവരുടെ സൗഹൃദം കൂടുതൽ ദൃഢമായി.
