ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಮತ್ತು ರವಿ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಸೋಮು ತುಂಬಾ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ರವಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅಸೂಯೆ ಪಡಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಮುಖಂಡರು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ರವಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುರಾಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು. 'ನಾವು ಇದನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದರೆ ನಾವು ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಬಹುದು' ಎಂದು ರವಿ ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಸೋಮು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದನು. 'ರವಿ, ಬೇರೆಯವರ ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಆಸೆ ಪಡುವುದು ತಪ್ಪು. ಅದು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವನ್ನೇ ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತದೆ,' ಎಂದು ಸೋಮು ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ರವಿ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ರವಿ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಲು ಹೋದನು. ಆದರೆ ಆ ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಯು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದವಾಯಿತು. ಗ್ರಾಮಸ್ಥರೆಲ್ಲರೂ ಓಡಿ ಬಂದು ರವಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದರು.
ಇದರ ಪರಿಣಾಮ ತುಂಬಾ ಭೀಕರವಾಗಿತ್ತು. ರವಿಯ ಕುಟುಂಬವು ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾಯಿತು. ಅವನ ತಂದೆಯ ಗೌರವವೂ ಕುಸಿಯಿತು. ರವಿ ತನ್ನ ದುರಾಸೆಯಿಂದ ಕುಟುಂಬದ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿ ರವಿ ಅಳತೊಡಗಿದನು. ಸೋಮು ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಬರುವ ಸಂಪತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಸುಟ್ಟು ಹಾಕುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅಂದಿನಿಂದ ರವಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಬದುಕಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
