ஒரு அழகான கிராமத்தில் சோமு மற்றும் ரவி என்ற இரு நண்பர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். சோமு மிகவும் நேர்மையானவன், ஆனால் ரவிக்கு எப்போதும் மற்றவர்களிடம் இருப்பதை பார்த்து பொறாமை ஏற்படும் குணம் இருந்தது. ஒருமுறை, கிராமத்துத் தலைவர் ஒரு பெரிய தங்கக் கலவையைத் தனது வீட்டில் பாதுகாப்பாக வைத்திருந்தார். ரவிக்கு அந்தத் தங்கத்தைக் கண்டதும் பேராசை வந்தது. 'சோமு, நாம் இரவில் திருடினால் நாம் பெரிய பணக்காரர்களாகிவிடலாம்' என்று ரவியின் மனதில் ஒரு எண்ணம் தோன்றியது.
சோமு அதிர்ச்சியடைந்தான். 'ரவி, அடுத்தவர் பொருளைத் திருடுவது மிகப்பெரிய பாவம். அது நம் குடும்பத்தையே அழித்துவிடும்' என்று எச்சரித்தான். ஆனால் ரவி அவன் பேச்சைக் கேட்கவில்லை. ஒரு அமாவாசை இரவில், ரவி ரகசியமாகத் திருடச் சென்றான். ஆனால், அவன் திருட முயன்றபோது, அந்தத் தங்கக் கலவை கீழே விழுந்து பெரும் சத்தம் எழுப்பியது. கிராம மக்கள் அனைவரும் ஓடி வந்தனர். ரவி பிடிபட்டான். அவனது செயல் ஊர் முழுவதும் பரவியது. அவனது தந்தை மிகுந்த அவமானத்திற்கு உள்ளானார், ரவியின் எதிர்காலம் பாழானது. பேராசையினால் ரவி தன் கௌரவத்தையும், குடும்பத்தின் நிம்மதியையும் இழந்துவிட்டான்.
சில நாட்கள் கழித்து, ரவி தன் தவறை உணர்ந்து அழுதான். சோமு அவனிடம் வந்து, 'நேர்மையற்ற முறையில் வரும் செல்வம், நம்மைத் தற்காலிகமாக உயர்த்தலாம், ஆனால் அது நம் வாழ்வையே அழித்துவிடும்' என்று கூறினான். ரவி மன்னிப்பு கேட்டு, இனி எப்போதும் நேர்மையாக வாழ்வதாக உறுதி எடுத்தான்.
