ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದನು. ಯಾವುದೇ ಕಠಿಣವಾದ ವಿಷಯವನ್ನಾದರೂ ಅವನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದರು.
ಒಮ್ಮೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವವರಿಗೆ ಒಂದು ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಬಹುಮಾನವಾಗಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅರ್ಜುನ್ ಆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದನು. ಆದರೆ, ಆ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನಲ್ಲಿ ದುರಾಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು. 'ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ನಾಣ್ಯಗಳು ನನಗೆ ಬೇಕು' ಎಂದು ಅವನು ಅಂದುಕೊಂಡನು.
ಮುಂದಿನ ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಟ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಇತರ ಮಕ್ಕಳ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿ ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅರ್ಜುನ್ ಯೋಚಿಸಿದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚಾಣಾಕ್ಷತನದಿಂದ ಇತರರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದನು. ಆದರೆ, ಅವನ ದುರಾಸೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಯಿತು. ಎಲ್ಲರೂ ಅವನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಈಗ ಅವನ ದುರಾಸೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಅವಮಾನಿಸಿದರು. ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೂ ದುರಾಸೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದರೆ ಆ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಜುನ್ ಅಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
